சினிமாவில் தெய்வங்களும் படிநிலைகளும்
‘காந்தாரா’ (2022) படத்தின் இறுதிக்காட்சியில் ‘வராக ரூபம்’ பாடல் ஒலிக்கிறது. இது காட்டின் வழிபாட்டுத் தெய்வமான ‘பஞ்சுர்லி’ என்ற பன்றித் தெய்வத்தை, விஷ்ணுவின் வராக அவதாரம் என்று பெயரிடுகிறது. வெளிப்புறப் பார்வைக்கு இது தெய்வத்தைப் போற்றிப் பாடுவதுபோலத் தோன்றலாம். ஆனால், பிராமணியத் தேவபந்தியின் தர்க்கம் வேறொன்று. அதில் ஒரு தெய்வம் சேர்க்கப்படுவது என்பது, அதை ஒரு படிநிலைக்குள் அமர்த்துவதே ஆகிறது. அந்த ஒழுங்கில் ‘படிநிலை’ என்றால் எப்போதும் மேலே ஒரு அதிகாரம் இருக்கும். காட்டின் எல்லையில் சுதந்திரமாக நின்ற நாட்டார் தெய்வம், ‘வராகம்’ என்ற பெயரின் மூலம் விஷ்ணுவுக்குக் கீழ்நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறது.
இதைத் திருட்டு என்று சொல்வதே பொருத்தம்; பிராமணிய சினிமா ஒரு நாட்டார் தெய்வத்தைச் சுவீகரித்துக் கொண்டது. அந்தத் திருட்டை நியாயப்படுத்த, அதற்கு முன் ஏதோ ஒரு தூய்மையான தெய்வம் இருந்ததாக அது அனுமானிக்கிறது. ஆனால், அப்படி ஒன்று ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. நாட்டார் தெய்வீகமும் சமஸ்கிருத மரபும் நூற்றாண்டுகளாக உரையாடியும், வழக்குச்சொ
