Tamil Font Problem?

Google   www kalachuvadu.com
 

இதழ் 181, ஜனவரி 2015

 
 

தலையங்கம்: கருத்துரிமைக்கான தொடரும் போராட்டம்
இந்தியாவின் ஏனைய மாநிலங்களைவிட தமிழகம் தொடர்ந்து பிறருடைய சிவில் உரிமைக2ளை மறுத்துவருவது தொடர் நிகழ்வாகிவிட்டது. பிற மாநிலங்களுக்கு இல்லாத சில தனித்துவமான இனம் மற்றும் மொழி சார்ந்த பிரச்சினைகள் தமிழகத்திற்கு உண்டு. ஈழத் தமிழர்கள் படுகொலை, தமிழக மீனவர்களின் வாழ்வாதாரம் சிதைக்கப்பட்டு வருவதில் உள்ள கோபதாபங்கள், காவிரி, முல்லை பெரியாறு போன்றவற்றால் ஏற்பட்டுள்ள தண்ணீர் தாவாக்கள், கூடங்குளத்தின் அணு உலைகள் உண்டாக்கும் படபடப்பு போன்றவை இன அடிப்படையிலான உணர்ச்சியலைகளை எழுப்புவதற்குக் காரணங்களாக அமைந்துள்ளன. மத்தியில் அமைந்துள்ள பாஜக அரசும் முந்தைய காங்கிரஸ் அரசின் அதேபாதையில் தமிழகத்தின்மீது பொறுப்பற்ற அணுகுமுறைகளை மேற்கொண்டுவருகின்றது.

கட்டுரை: இலங்கை ஜனாதிபதி தேர்தல் 2015
யதீந்திரா
1948ஆம் ஆண்டு இலங்கை பிரித்தானிய காலனித்துவத்திலிருந்து விடுபட்டது. அதாவது இந்தியா காலனித்துவத்தின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு ஓராண்டிற்குப் பின்னர். ஆனால் இந்தியாவைப் போன்று இலங்கையில் காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிராகப் பாரிய போராட்டங்கள் எதுவும் நிகழவில்லை, மாறாக, அந்த காலனித்துவ ஆட்சியாளர்களுடனும் இணைந்து காரியங்களைப் பூர்த்திசெய்துகொள்ளும் சாமர்த்தியம் பற்றியே சிங்களத் தலைமைகள் சிந்தித்தன எனலாம். இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கான ஆதரவை, யாழ் வாலிபர் காங்கிரஸ் (Jaffna Youth Congress) என்னும் அமைப்பு வழங்கியபோதிலும் கூட, சிங்களத் தலைமைகள் அப்படியான செயல்களில் ஈடுபட்டிருக்கவில்லை.

கட்டுரை: டிராபிக் ராமசாமி: தனியொரு விதி செய்பவர்
சாவித்திரி கண்ணன்
உண்மையில் ஜெயலலிதா பேனரை தனியாளாகக் கிழிப்பது என்பது சாதாரண துணிச்சலல்ல. அவர் என்ன விளக்கம் சொன்னாலும் அவரைப் பின்பற்றும் துணிச்சல் மற்றவர்களுக்கு வருவதில்லை. ‘டிராபிக்’ ராமசாமியின் துணிச்சல் அசாத்தியமானது, மறுப்பதற்கில்லை. அவர் ஐந்துமுறை தாக்கப்பட்டுள்ளார். இதில் ஒரு தாக்குதலில் அவரது ஒரு கண்பார்வை கடும் பாதிப்புக்கு உள்ளானது. போலீஸ் ஸ்டேசனில் தலைகீழாகத் தொங்கவிடப்பட்டு அடிக்கப்பட்டுள்ளார். இதுபோன்ற தாக்குதல்கள் அவரை மேலும் உரப்படுத்தி, உறுதிப்படுத்தியதாகக்கூடக் கருதலாம்.

முன்னோட்டம்: நட்பு, விலகல், மரணம்
கண்ணன்
பாண்டியன் எம்.ஐ.டி.எஸ்.லிருந்து விலகிக்கொண்ட பின்னர் நான் அவரை அதிகம் சந்திக்கவில்லை. காரணம் தனிப்பிரச்சனையோ கருத்து வேறுபாடோ அல்ல. அவருடன் பழகிய காலத்திலும் அவருடன் எனக்குப் பல விஷயங்களில் கருத்தொற்றுமை இருக்கவில்லை. அதை நான் மறைத்ததும் இல்லை. ஆனால் அவர் பார்வையை மதித்தேன். உபேந்திர பக்ஷியின் அம்பேத்கர் பற்றிய கட்டுரையை அவர் காலச்சுவடுக்குப் பரிந்துரைத்ததும் அதை விரைவில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டேன். அக்காலகட்டத்தில் பாண்டியனுக்கு உடன்பாடில்லாத எத்தனையோ செய்திகள் காலச்சுவடில் வெளிவந்தன.

அஞ்சலி: நீதியின் ஒடுங்காத குரல்
ச. பாலமுருகன்
ரயில்வே துறையில் தாழ்த்தப்பட்டோர் பணியில் சேரும்போதும் மற்றும் பதவி உயர்விலும் இட ஒதுக்கீடு வழங்குவதை எதிர்த்து அகில பாரதிய சோசலிஸ்ட் கரம்சாரி சங்கம் என்ற அமைப்பு உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தாக்கல் செய்தது. இட ஒதுக்கீட்டால் ரயில்வேயில் திறமைக்குறைவு ஏற்பட்டு விபத்து அதிகரிக்கும் என வாதிட்ட சமயம் தாழ்த்தப்பட்டவருக்கு இட ஒதுக்கீடு வழங்காவிட்டால் ரயில்வேயில் விபத்துக்களே இல்லாமல் போய்விடுமா என்று வினவி, நீதிமன்றத்தை உங்கள் விருப்பத்திற்கேற்ப ஆட்டிவைக்க முயற்சிக்காதீர்கள் என எச்சரித்தார். நீதிபதி வி.ஆர். கிருஷ்ணய்யர் நம்நாட்டின் கடைக்கோடி மனிதனுக்கும் நீதியின் வெளிச்சம் சென்றடைய வேண்டும் என்பதைத் தனது தீர்ப்பின் வெளிப்பாடாய்ப் பார்த்தார்.

அஞ்சலி: அன்னை பிழிந்தெடுத்த உயிர்
சேரன்
கனடாவில் பல்கலைக்கழகக் கல்விப்புலம் சார்ந்த புலமையாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் அதி உயர்ந்த மதிப்பளிப்பான Royal Society of Canada (RSC) வின் சிறப்புரிமையைப் பெற்று, அதனை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் அனைவரும் கலந்துகொண்ட மாபெரும் விருது விழாவில் பங்கெடுத்து விட்டுத் தங்கியிருந்த விடுதி அறைக்குத் திரும்பும் வழியில் அவருடைய நல்லிதயம் திடீரென்று நின்று போய்விட்டது. கனிவும் கனமும் கனவுகளும் நிறைந்திருந்த ஒரு புலமையாளன் இனி எம்மோடு இல்லை. அகால மரணங்களுக்குப் பழக்கப்பட்டுப்போன எமக்கு செல்வாவின் சடுதியான, காலம் தப்பிய இறப்பு புதியவகையில் ஒரு பெருவலியை ஏற்படுத்திவிட்டிருக்கிறது. ‘காயங்களை ஆற்றும் மந்திரக்கார மருத்துவன் காலம்’ என்று பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கவிஞர் ஊர்வசி எழுதியதை இப்போது நம்ப முடியுமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

முன்னோட்டம்: கலாதி
எஸ். றஞ்சகுமார்
தீ முதற்பதிப்பாகப் பிரசுரமாகி ஐம்பத்தைந்து ஆண்டுகள் கழிந்துவிட்டன. ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பும் ஒட்டுமொத்த தமிழ் இலக்கியப்பரப்பும் இந்திய இலக்கியப்பரப்பும் வெகுவாக மாறிவிட்டன. புதிய போக்குகளினூடாகப் புதிய பரிமாணங்கள் தோன்றியிருக்கின்றன. அன்றிருந்த வாசகனும் இன்றில்லை. தீயைத் தொடுவதற்கான சந்தர்ப்பங்களை வழங்குவதில் இன்றுள்ள வாசகனுக்கு ஒப்பீட்டளவில் ஓரளவேனும் நெகிழ்வுப் போக்கு காட்டப்படுவதுண்டு. உலக மயமாக்கலின் உடனடிச் சாத்தியப்பாடு களில் இந்நெகிழ்வு முக்கியமானதொன்று.

திரை: வெட்கத்தால் விழுந்து நொறுங்கிய புத்தர்
எம். ரிஷான் ஷெரீப்
ஒரு மார்க்கத்தின் பெயரைச் சொல்லி, அதில் குறிப்பிடாத சட்டங்களை வைத்துக்கொண்டு, மக்களை ஏய்த்தும் அச்சுறுத்தியும் பலவந்தமாக இணங்கச் செய்து அதன் மூலமாகத் தம் அதிகாரங்களை நிறுவியும், உடன்படாதவர்களுக்கு மிகக் கொடூரமான தண்டனைகளைப் பகிரங்கமாக விதித்தும் ஆப்கானிஸ்தானில் தம்மை நிலைநிறுத்திக் கொண்டது தாலிபான் எனும் அமைப்பு. அத் தாலிபான்கள் உடைத்திருக்காவிட்டாலும் கூட, மௌன சாட்சியாக, காலம் காலமாக அவ்வாறான தண்டனைகளைப் பார்த்தவாறு அங்கு நின்றிருந்த உயரமான புத்தர் சிலைகள், தம்மால் அம் மக்களைக் காப்பாற்ற முடியவில்லையே என்ற வெட்கத்தினால் ஒரு காலத்தில் உடைந்தழிந்து போயிருக்கக்கூடும்.

நேர்காணல்: 'சினிமா எங்களை நாடு கடத்தியிருக்கிறது'
ஹனா மெக்மல்பஃப் & எம். ரிஷான் ஷெரீப்
இப்போதைய ஆப்கானிஸ்தானின் ரூபங்களைக் காட்டுவதன் மூலம், நாட்டில் இடம்பெற்ற அண்மைக்கால வன்முறைகளால் ஏற்பட்டுள்ள தாக்கங்களைத் தீட்டிக் காட்டவே நான் முயற்சித்திருக்கிறேன். ஆகவே இதன்மூலம் வளர்ந்தவர்களது நடத்தைகள், இளைய தலைமுறையினரிடத்தில் எவ்வாறான தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதைக் காணலாம். சிறுவர்கள்தான் எதிர்காலத்தில் வளர்ந்தவர்களாகின்றனர். அவர்கள் வன்முறைகளுக்குப் பழக்கப்பட்டவர்களாக மாறினால் உலகின் எதிர்காலமே பாரிய அபாயத்துக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும். ‘நான் வளர்ந்த பிறகு, உன்னைக் கொல்வேன்’ எனத் திரைப்படத்திலுள்ள ஒரு பதின்ம வயதுப் பையன் சொல்கிறான். ஏனெனில், அவன் குழந்தையாக இருக்கும்போதே வன்முறைகளுக்கு மத்தியில் வளர வேண்டியிருக்கிறது. ஆகவே வன்முறை, அவனது அன்றாட வாழ்க்கையில் வழமையாகி விடுகிறது. அந்தச் சிறுவன் தனது உண்மையான பாடங்களை அவனது பெற்றோரதும், அவனைச் சூழவுள்ள வளர்ந்தவர்களதும் நடத்தைகளைக் கிரகிப்பதன் மூலமும், பிரதிபண்ணுவதன் மூலமுமே கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பிக்கின்றான்.

திரை: எரிக் ரோமரின் “Cotes Moraux”: அறத்தின் புறம்
நம்பி கிருஷ்ணன்
‘The Bakery Girl of Moceau’ (1962, 21mins), அதற்கு அடுத்து வந்த ‘Suzanne’s Career’ (1963, 55mins) இரண்டு படங்களுமே 16mm இல் மலிவாக எடுக்கப்பட்ட குறும் படங்கள். இவ்விரண்டையும் பல விமர்சகர்கள் ரோமெரின் மற்ற Contes Moraux படங்களைவிடக் குறைவாகவே மதிப்பிடுகிறார்கள். ஆனால் எனக்கென்னவோ இதை முற்றிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. கச்சிதமான கதை சொல்லும் விதத்திலும், காமெரா கோணங்களிலும், இயல்பான வெளிச்சத்தில் படம்பிடிக்கும் நேர்த்தியிலும், கதைசொல்லியின் அறநிலைப்பாடுகளையும் கோட்பாட்டு ரீதியான சிந்தனைகளையும் கதையின் இலக்கியத் தன்மையையும் சுவாரசியத்துடன் படத்தில்கொண்டுவரும் லாவகமும் மொன்சூ பேக்கரியை Contes Morauxவின் மற்ற படங்களுக்கு ஒரு சிறந்த முன்னோடியாக ஆக்குகிறது. சினிமாவைப் பற்றிய ரோமெரின் தரிசனத்திற்கு இதை ஒரு ரத்தினச் சுருக்கமாகவே நாம் ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

கதை: மணச் சட்டை
தி. ஜானகிராமன்
“தேவி, கான் கீழே மண்டபத்தில் இருக்கிறான். கூட மெய்க்காப்பாளர்கள் இருக்கிறார்கள்.” “மண்டபத்தில் இருக்கிறானா? எப்பொழுது வந்தான்? சைன்யம்?” “சைன்யம் கீழே இருக்கிறது, குன்றின் அடியில்.” “என்ன சொன்னான்?” “சொல்லக் கூடாதவற்றைச் சொல்லியிருக்கிறான். இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்ல விதி என்னைத் தானா பொறுக்க வேண்டும்?” “பாதகம் இல்லை, சொல்லு.” “தங்கள் சரணாகதியை அவன் ஏற்கவில்லையாம். அவன்தான் தங்களிடம் சரணடை கிறானாம். கனோரா, பூபால், அவன் வெற்றிகள் - யாவற்றையும் தங்கள் சரணத்தில் சமர்ப்பிக்கிறானாம். அவன் இருதயம் -” “சரி சரி, அலாவுதீன் சமாசாரம் போலத் தானே?” “ஆமாம்.” “ஹும், அரணைப் பிடிப்பதற்கு முன்னால் அந்தப்புரத்திற்கு ஆள் பிடிக்கத் தொடங்கி விடுகிறார்கள் இவர்கள். ஆனால் அதுவரையில் யார் காத்திருக்கப் போகிறார்கள்?

கதை: பதினொரு பேய்கள்
அ. முத்துலிங்கம்
கடிதம் கொடுத்த சில மணி நேரங்களிலேயே விசயம் உலகச் செய்தியாகிவிட்டது. இலங்கை பத்திரிகைகள் எழுதின. ரேடியோக்கள் அலறின. திருச்சி வானொலி முதலில் செய்தியை அறிவித்தது. பிபிசி தமிழோசை தொடர்ந்தது. இங்கிலாந்து பத்திரிகைகள் எழுதின. நியூ யோர்க் டைம்ஸ் பத்திரிகை செய்தி வெளியிட்டதாக அமெரிக்காவிலிருந்து ஓர் அனுதாபி டெலிபோனில் தகவல் சொன்னார். இலங்கை பாதுகாப்பு அமைச்சராக இருந்த அதி புத்திசாலி லலித் அத்துலத்முதலி, நிருபர்கள் அவரைச் சூழ்ந்துகொண்டு கேட்ட கேள்விக்கு ‘‘கடத்தல்காரர்களுக்கு என்னுடைய பதில் காதைப் பிளக்கும் மௌனம்’’ என்றார். பின்னர் அவருடைய புத்தி சாதுர்யத்தின் கனம் தாங்க முடியாமல் வாயைத் திறந்தார். ‘கடத்தல்காரர்களின் வாகனம் சேந்தன்குளம் கடற்கரையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் அலென் தம்பதியினரை இந்தியாவுக்கு கடத்திவிட்டார்கள். இங்கே தேடுவதில் என்ன பிரயோசனம்? இந்தியா கடத்தல்காரர்களுக்குத் துணைபோய்விட்டது’ என முதல் கணையை ஏவினார்.

குறுநாவல்: முடிவிலியின் கண்கள்
யுவன் சந்திரசேகர்
உண்மையில் மேற்படி அத்தியாயத்தை எழுதுவதற்குத் தூண்டுதலாக இருந்தது மார்க்கேஸின் Living toTell the Tale என்ற சுயசரிதை. இயல்பாகக் கடந்து செல்லும் நடைமுறை வாழ்வு, எடுத்துக்கூட்டிச் சொல்ல ஆரம்பித்தவுடன் கனவின் தொலைவும் புனைவின் மெருகும் கொண்டதாக ஆகும் வசீகரம் கொண்ட நூல். அதன் தொடக்கத்தில், கப்பல் பயணத்தின்போது சுயசவரம் செய்துகொள்ளும் தாத்தா ஒருவர் வருவார். நாவிதர்கள் பயன்படுத்தும் மடக்குக் கத்தியால் சவரம் செய்து கொள்வார். இந்த ஒரு குறிப்பிலேயே மேலே உள்ள அத்தியாயம் எனக்குள் உருவாகிவிட்டது. அதனால்தான் சொன்னேன் - நாவல் நின்றதற்கு எழுத்தாளருக்கான மனத்தடை காரணமில்லை என்று.

உரை: ருசிப் பிரியர்கள்
கி. ராஜநாராயணன்
தீப. நடராஜனும் நானும் தனிமையில் பேசிக் கொள்ளும்போது இவரைக் கரால் சுந்தரம் அய்யரோட பிள்ளை அல்லவா என்போம். சுதர்சன் கடையில் ரொம்ப நாளைக்கு முந்தி ஒரு பெருந்தனக்காரர் வில்வண்டியில் வந்து இறங்கினார். அது ரூபாய்க்கு மதிப்புமிகுந்த காலம். ஜவுளி எடுத்து முடிந்தது. கச்சாத்து (பில்) இரண்டாயிரம் ரூபாயும் எட்டணாவும் வந்தது. பெருந்தனக்காரர் இருபது கருவாநோட்டுகளைக் கொடுத்தார். (அந்தக் காலத்தில் நூறு ரூபாய் நோட்டை அப்படித்தான் சொல்லுகிறது. பச்சை நோட்டு என்றும் சொல்லுவார்கள்) பெற்றுக் கொண்ட சுந்தரம் அய்யர், ‘பாக்கி?’ என்பதுபோல் பார்க்க, அவ்வளவுதாம்; ரெண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு ஜவுளி எடுத்திருக்கோம்; ஒரு எட்டணா தள்ளக்கூடாதா என்று கேட்டார் அவர். முடியாது என்பதுபோல் தலை அசைத்தார் இவர். அப்போது நான் வேற கடைக்குப் போறேன் என்றார் அவர். மகாராஜனாகப் போய் வாருங்கள் என்று வாங்கிய நோட்டுகளைத் திருப்பி அளித்துவிட்டு, அடுத்த விசயங்களைக் கவனிக்க ஆரம்பித்து விட்டார் சுந்தரம் அய்யர்வாள்.

மனப்பதிவு: மஞ்சள் இல்லாத நீலம் இல்லை - பச்சை இல்லாத சிவப்பும் இல்லை
பிரசாந்தி சேகர்
கண்மூடி உன் பெயரை எனக்குள் உச்சரிக்கிறேன். அது வெறும் பெயரல்ல. கோடுகள் தெரிகின்றன. அவை கோடுகள் அல்ல. வளைந்து வளைந்து எழும் அலைகள். வயல் தெரிகின்றது. அது மஞ்சள் அல்ல. நெருப்பாய் எரியும் கதிர்கள். பெரிதாய்ச் சில பூக்கள் தெரிகின்றன. அவை பூக்கள் அல்ல. விதை இழந்த இதழ்கள். வின்சென்ற், இதுதான் நீயா? இதுதான் உன் வாழ்வா? வண்ணம் தொட்ட உன் விரல்களுக்குள் இத்தனை ரணமா? நரம்பிசைக்கருவியை இசைப்பதுபோல, தூரிகை என் விரல்களுக்குள் அசைகின்றது என்றாயே! அது சுகமா? அல்ல வலியா? இனித்து இனித்து, இறுதியில் வாய்கட்டிக் கசக்கிறதே. இதமாய் வருடி, முள்ளெனக் குத்திற்றே. மனம் கனக்கிறது மீண்டும் ஒருமுறை உன் பெயரை உச்சரிக்க.

முன்னோட்டம்: வாழ்தலினூடாகவும் மரணத்தினூடாகவும்
தேவிபாரதி
தனது முறிந்துபோன கனவுகளைச் சுமந்துகொண்டு தீவை விட்டு வெளியேறுகிறாள். போர் அவளை வெளியேற்றுகிறது. அவளுக்கு முன்பாகவே ராஜி வெளியேறி விடுகிறாள். ராஜேந்திரன் வெளியேறி விடுகிறான். ராஜியின் உலகிற்குள் ஒரு சிறு ஒளியைப் பரவவிட்ட சுதன் வெளியேறிவிடுகிறான். அவனோடு சேர்ந்து தீவின் அமைதியான தெருக்களில் உலவிக்கொண்டிருந்த இளைஞர்கள் எல்லோருமே போரால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள். அவர்களைப் பற்றிய கட்டுக்கதைகளைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் பயங்கரத்தி லிருந்தும் சூழும் கொடுங் கனவுகளிலிருந் தும் தப்பிக்கவே மகேஸ்வரி ஏறக்குறைய கடைசி மனுஷியாக நயினாதீவிலிருந்து வெளியேறுகிறாள். அண்டை அயலார்களில் யாருமே எஞ்சியிருக்கவில்லை. எல்லோராலும் கைவிடப்பட்ட அத்தீவி லிருந்து வெளியேறும் மகேஸ்வரி வாழ்வின் மகத்தான துயரங்களைத் தரிசிக்கிறாள்.

புத்தகப் பகுதி : இஸ்தான்புல் முதல் காதல்
ஓரான் பாமுக்
தமிழில் & ஜி. குப்புசாமி

அவளது மெல்லிய, நீண்ட நாசியைச் சரியாக வரைய வேண்டுமென்பதற்காக நீண்டநேரம் உற்றுப் பார்க்கும்போது, அவளது சின்ன இதழ்களில் முறுவலின் சாயல் ஒன்று நெளியும். அவளுக்கு அகன்ற நெற்றி. உயரமான பெண். வெயிலில் பழுப்பேறிய நீண்ட கால்கள். ஆனால் என்னைப் பார்க்க வரும்போது அவள் பாட்டி வாங்கிக் கொடுத்த கணுக்கால் வரை மூடிய, இறுக்கமான நீளப் பாவாடையைத்தான் அணிந்து வருவாள். அவளது சிறிய, நேரான பாதங்கள் மட்டும்தான் வெளியில் தெரியும். வரையும்போது அவளது சிறிய மார்பகங்களின் வடிவ விளிம்பு வரையையும், நீளமான கழுத்தின் அசாதாரணமான வெண்நிறத்தையும் கூர்ந்து அவதானிக்கும்போது, வெட்கப் படலம் ஒன்று அவள் முகத்தில் வெட்டிச்செல்லும்.

மொழிபெயர்ப்பு: வாசிப்போர் கையில் வைத்திருக்க வேண்டிய ஆயுதம்
டிம் பார்க்ஸ்
எனிதகுலம் மொத்தத்தையும் மேம்பட வைப்பதற்கு மனிதர்களின் பழக்கவழக்கங்களில் ஒரேயொரு மாற்றத்தைக் கொண்டுவர வேண்டுமென்றால் அது என்னவாக இருக்க முடியும் என்று யாரோ உங்களிடம் கேட்பதாக நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். “அவர்கள் கையில் ஒரு பேனாவை வைத்துக்கொண்டு புத்தகங்களைப் படிக்கத் தொடங்க வேண்டும்’’ என்று நீங்கள் அதற்குப் பதில் சொன்னால் அது எவ்வளவு அபத்தமாக இருக்கும்? ஆனால் அத்தகையதொரு எளிய பழக்கம் மிக நல்ல பலன்களை அளிக்குமென்று நான் உறுதிபடச் சொல்வேன்.

கட்டுரை: 2014: சில மேற்கத்தைய நூல்கள்
சச்சிதானந்தன் சுகிர்தராஜா
இனி அபுனைவு புத்தகங்கள். புத்தகப் பிரியர்களுக்கு ஒரு கட்டத்தில் ஒரு சோதனை வரும். பல ஆண்டுகளாக நேசத்துடன் சேகரித்த நூல்களை ஒரு நாளைக்கு உங்கள் அலமாரியிலிருந்து நீக்கவேண்டி வரும். இந்தப் பிரித்தெடுக்கும் வேலை அவ்வளவு சுலபமானதல்ல. முதல் பிரதிகள், எழுத்தாளரின் கையொப்பம் கொண்ட புத்தகங்கள், உங்கள் முதல் காதலி/ காதலன் தந்த நூல்கள், உங்களின் தனிப்பாசத்துக்குரிய ஆசிரியரின் படைப்புகள், பாவித்த புத்தகக் கடையில் (second hand book shop) வாங்கிய தேய்ந்த, பழுப்பு நிறத் தாள்கள்கொண்ட பிரதிகளை அகற்றுவது எப்போதும் நிதானத்துடன் நடந்துகொள்பவர்களுக்கு மனச்சோர்வையும் குழப்பத்தையும் தூண்டும் செயல். இதைத்தான் Linda Grant தன்னுடைய Murdered My Library என்ற நூலில் விபரிக்கிறார்.

கடிதங்கள்
சாதிப்பாகுபாட்டிற்கு எதிராகக் கலகக் குரலெழுப்பிய வர்களில் முக்கியமானவர் அயோத்திதாசர். தீவிர வைணவ நம்பிக்கை கொண்டவரான ஈ.வெ. ராமசாமியைப் பெரியாராக்கியதும் காசியில் நடந்த அதுபோன்றதொரு சம்பவம்தான் என்பது உலகறிந்ததே. மேலும், புத்தர் பலி விழாவான போதிப்பண்டிகையைத்தான் பார்ப்பனர்கள் போகிப்பண்டிகையாக மாற்றிவிட்டனர் எனத் தொடர்ந்து பேசியவரும் அவரே. 1891லேயே சாதி ஒழிப்பை முதன்மைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டு சாதியற்ற திராவிட மஹாஜன சபையை நிறுவியவர் அயோத்திதாசர். ஆனால் தந்தை பெரியாரைக் கொண்டாடும் அளவுக்குத் திராவிட இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அவரைக் கொண்டாடுவதில்லை. அப்படிக் கொண்டாடும் சூழலிலும் அவ்விழாக்கள் பெயரளவிலேயே இருக் கின்றன. திராவிட இயக்கங்கள் அயோத்திதாசரை முழுமையாகப் புறக்கணிக்கின்றன என்பதல்ல கருத்து; அவரின் வாழ்வையும் ஆய்வுப்பணிகளையும் அவ்வியக்கங்கள் மேம்போக்காக அணுகுகின்றனவோ என்பதே கவனத்தில் கொள்ளவேண்டியது.

எதிர்வினை: ஓர் அபத்தக் கரையாடல்
அ. யேசுராசா
ஒரு முன்னாள் தமிழ்த் தேசியவாதியான கருணாகரனும் இப்போதைய தனது ‘சந்தர்ப்பவாத இணக்க அரசியலு’க்கேற்ப, அந்தத் தந்திரோபாயத்தையே கையாள்கிறார். பல இடங்களில் வடபிரதேசத் தமிழரை - குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத் தமிழரை, இந்திய வம்சாவளி மலையகத் தமிழர்களின் எதிரியாகச் சித்திரித்துள்ளார். அதற்குரிய வகையிலேயே திரிப்புகளையும் விடுபாடுகளையும் மலினமான விளக்கங்களையும் செய்துள்ளார். ஆனால் இன்றும் சிங்கள பௌத்த பேரினவாதிகளுடனேயே மலையகத் தமிழரின் பிரதான முரண்பாடு இருக்கிறது; வடபிரதேசத் தமிழ ருடனோ குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத் தமிழருடனோ அல்ல என்பதுதான் யதார்த்தம்!

பதிவு: தனிநாயகம் அடிகளார் - நூற்றாண்டு நினைவுக் கருத்தரங்கு
கிருஷ்ண பிரபு
கிறித்துவத்தைப் பரப்ப மேற்கத்திய நாடுகளிலிருந்து இந்தியாவிற்கு வந்த அருட்தந்தைகளில் பலரும் தமிழ்த் தொண்டு செய்துள்ளனர் என்பது வரலாறு. டச்சுக்காரர்கள், ஆங்கிலேயர்கள், ஜெர்மானியர்கள் என இறை ஊழியம் செய்ய வந்த பாதிரியார்கள் தமிழால் ஈர்க்கப்பட்டு, செவ்வியல் படைப்புகளில் சிலவற்றை உலக மொழிகளுக்கு மொழிபெயர்த்துத் தந்துள்ளனர். கீழைத்தேயவியல், திராவிடவியல், தமிழியல் போன்ற கருத்தாக்கங்களை முன்னெடுத்ததில் பாதிரிமார்களின் பங்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அந்தவகையில் சேவியர் தனிநாயகம் அடிகளார் செய்த தமிழ்த் தொண்டு அளப்பரிய ஒன்று. ஸ்பானிஷ், இத்தாலி, போர்த்துக்கீசிய மொழி, பிரெஞ்சு, ஆங்கிலம், தமிழ் போன்ற பத்து மொழிகளில் புலமை உடையவர் தனிநாயகம் அடிகளார்.

மதிப்புரை: மார்க்ஸின் ஆவி: சில தூண்டல்கள்
ஜனகப்ரியா
சோசலிசம் என்பது ரஷ்ய அல்லது சீன பாணியிலான ஒரு வடிவமைப்பு என்கிற தட்டையான நிலைபாட்டிலிருந்து விலகி, ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் ஏற்புடைய முறையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதற்கான அவசியத்தை உலகம் உணரலாயிற்று; தத்துவத்தை வெறும் அடையாளமாகக் கொண்டு இடதுசாரிகள் ஒரு தவறான அரசு அதிகார அமைப்பை உருவாக்கிய எதிர்மறை விளைவுகளை ஆவி குற்ற உணர்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொள்கிற தேவையை டார்பர் தன் உரையாடலின் வழி உருவாக்குகிறார். “லெனினிய, ஸ்டாலினிய, மாவோவிய அடையாளத்துடன் ஆதிக்கப்போக்கு நிறைந்த ஒரு மார்க்ஸிஸ்ட் (அல்) கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சி முறையை நிறுவுவதைவிட சீர்திருத்த முதலாளித்துவத்தைக் கைக்கொள்வது மேலானது” என்று டார்பர் ஆவியிடம் சொல்கிறார்

மதிப்புரை: சாகசக்காரி - தான்யா
மதுமிதா
உண்மையான கவிதை என்பது புரிந்து கொள்வதற்கு முன்பே கவிதையை உணர்த்திச் சென்றுவிடும் என்னும் எலியட்டின் சொல்லை மெய்ப்படுத்திக்கொண்டே செல்கின்றன தான்யாவின் கவிதைகள்.

நேர்காணல்: ‘சொற்களுக்கிடையில் உள்ள மௌனங்கள் சொற்களின் அளவுக்கு முக்கியமானவை’
டயான் ப்ரோகோவன் / ஆனந்த்
முதிய தம்பதிகளில் ஒருவர் இறந்துபோவது பற்றி ஒரு கதை எழுதினேன். அது வெறும் கற்பனைதான்; அதில் என் பெற்றோரின் வாழ்வில் நடந்த சில சிறு சம்பவங்களும் சேர்ந்திருக்கின்றன. இந்த நாவல் அவர்கள் கதை அல்ல. ஆனால் அவ்வாறு இருந்திருக்க முடியும். இந்தப் புத்தகம் பிரசுரமான இரண்டாவது வாரத்தில் என் தந்தை திடீரென்று இறந்துபோனார். அவரது மரணம் ஏற்கனவே அங்கு ‘காற்றில்’ இருந்ததுபோலவும். அது நடப்பதற்கு முன்னாலேயே நான் அதற்கு உருவம் கொடுத்ததுபோலவும் ஒரு உணர்வு எனக்கு எப்போதும் இருந்தது.

நிழற்கலை: கறுப்பு வெள்ளைக் காலம்
செந்தூரன்
மதுரையின் நூறு ஆண்டுகளைச் சொல்லுகிற படங்கள், சரக்குகள் நிறைக்கப்பட்ட இன்றைய நகரங்களின் அபரிதமான வீக்கத்தை உணர்த்துகிறது. வெவ்வேறு விதமான மனித மனோநிலைகள், வசந்தங்களுக்குக் காத்திருக்கிற மனிதர்களெனப் புகைப்படங்களை நிறைத்திருக்கிறது உயிர்ப்பு. இந்திய நூற்றாண்டுகளின் புகைப்படங்களை ஒரு பிரெஞ்சுக்காரர் அளித்திருக்கிறார். அவரின் மரணம் 1910இல் மதுரையிலேயே நிகழ்ந்தது. அவர் கீழைத்தேய மனிதனாகத் தன்னை எங்கு கண்டாரோ அங்கே தன்னை விடுதலை செய்துகொண்டார்;