Tamil Font Problem?

Google   www kalachuvadu.com
 

இதழ் 185, மே 2015

 
 

தலையங்கம்: கருதியது இயற்றியவர்
தமிழ் வாழ்வின் அனைத்து அடையாளங்களையும் அனைத்துக் கருத்துகளையும் அவர் தனக்கே உரித்தான விதத்தில் கையகப்படுத்தினார். அவற்றையெல்லாம் தன் பாரம்பரியச் சொத்துபோலவும் கருதிப் பெருமை கொண்டாடினார். அனைத்துக் கதா மாந்தர்களும் அவரது படைப்புலகில் நுழைந்தது இவ்விதமாகத்தான். அவர்கள் தம் தரப்பு வாதங்களை அடிதொட்டு முடிவரை பேசித் தீர்த்தார் கள். பல கதாமாந்தர்களின் உள்ளும் அவர் புகுந்துகொண்டதுண்டு. தன் ஆகிருதியை அவர் பல கதாபாத்திரங்களுக்கும் அளித்தார். தான் வரித்துக் கொள்வதான கோட்பாடுகளுக்கு செயற்கைத்தன்மை வாய்ந்த கதைகளை எழுதியபோதும், அதற்கும் அவர் ஒரு யதார்த்தபூர்வமான நம்பகத்தன்மையை வழங்கினார். அதனாலேயே வாசகர்கள் அவரது படைப்புக்குள் கட்டுண்டு மயங்கும் நிலை உருவானது. கம்யூனிஸத்தில் பிடிமானம் கொண்டவன் என்றும் சொல்வார்; சங்கர மடத்தின் வாழ்வையும் எழுதுவார்.

தலையங்கம்: தமிழகத்தில் கொலைகள்
கொலைகளின் தொடர்ச்சி இன்னொரு விவகாரத்தைக் காட்டுகிறது. கொலையாளிகள் சரண் அடைவதாக வரும் செய்திகள் கேலிக்குரியன வாக இருக்கின்றன. உண்மையான குற்றவாளிகள் சரண் ஆவதில்லை, அவற்றில் இன்னார் சம்பந்தப் பட்டிருக்கிறார் என்று குடிமக்களே அனுமானிக்கும் அளவுக்கு அனைத்தும் பகிரங்கமாக இருக்கின்றன. ஆனால் காவல்துறை ஒரு அடிகூட அதை நோக்கிச் செல்வதில்லை. தனக்குரிய சமூகப் பொறுப்புகளை உள்வாங்கும் மனநிலையில் அது இல்லாமல் இருக்கலாம்; அல்லது அரசியல் பெரும்புள்ளிகளின் கண்ணசைவுகளில் அது செல்லவேண்டிய திசைகள் அடைபட்டிருக்கலாம். ஆனால் நிலைமைகள் இவ்வளவு விபரீதமாகவும் சகிக்க முடியாததாகவும் இருக்கும் பட்சத்தில் அது தன் கைகளைப் பிணைத்த விலங்கினை அப்புறப்படுத்துவதுதான் மக்களின் நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கும். சாதாரண நிலையில் சாதாரண மக்களால் மேற்கொள்ளப்படும் அறப்போராட்டங்களை அரசியல் சட்டம் அனுமதிக்கும் நிலையிலும் காவல்துறை அவற்றை வன்மையான முறையில் கையாள்கிறது. அன்று மாலையில் முடிந்துவிடக்கூடிய ஒரு பிரச்சினையை வலிய சிக்கலாக்கிக்கொண்டு தன் பணியின் வேகத்தைச் சிறிய விவகாரங்களில் காவல்துறை முடக்கிக்கொள்வது நியாயமற்றது. இச்செயல்பாடு தொடர்ந்ததால் வாடகைக் கொலையாளிகள் என்று புதிய தொழில்முறைக் குழுக்கள் உருவாகி இயங்குவதும் தெரிய வந்துள்ளது. காவல்துறைக்கு நேர்ந்த கடும்சவால் இது. ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் கல்வியறிவு மேலோங்கிய மாநிலத்தில் இப்படியான குரூரம் நிலவுவதை ஏற்க முடியுமா?

கடிதங்கள்
இந்த நாகரிகக்குறைச்சலின் துடிப்பான காலகட்டம் எம்ஜிஆர் கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டபோதுதான் நடந்தது. அதுவரை பொன்மனச் செம்மலாக இருந்தவர் மலையாளி என்றும், கிழட்டு நடிகன் என்றும், டோப்பா வைத்த வழுக்கைத் தலையன் என்றும் திமுகவினரால் மிகக் கேவலமாகத் தூற்றப்பட்டார். ‘ஆண்மையில்லாதவன், பேடி, நபும்சகன், மலையாளி’ என்று பல பொதுக்கூட்டங்களில் கருணாநிதியே பேசினார். மேலும் சட்டசபையில் எம்ஜிஆர் பேசும்போது அவர்மீது செருப்பு வீசப்பட்டது. இது அதற்கு முந்தைய தமிழக சட்டசபை வரலாற்றில் நிகழாத சம்பவம். இவ்வளவையும் மீறித்தான் தனிப்பட்ட முறையில் எம்ஜிஆர், கருணாநிதி இடையே நட்புறவும் நீடித்தது. இருவரும் பல ஆண்டுகாலம் சினிமாவில் ஒன்றாக இருந்தவர்கள். ஆனால் இருகட்சித் தொண்டர்களிடையே கடைசிவரை ஒட்டுதலில்லை. எனவேதான் அன்றைய ஒரிசா முதல்வர் பட்நாயக்கின் திமுக, அதிமுகவை ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்திற்கு முதலில் சம்மதித்த எம்ஜிஆர் தொண்டர்களின் அதிருப்தியைக் கண்டு பின்வாங்கினார். பல அதிமுக தொண்டர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட நிகழ்வுகளும் அப்போது வரிசையாக அரங்கேறின.

கட்டுரை: துயரமும் கேலிக்கூத்தும்
ஒப்பீட்டளவில், அன்னா ஹசாரே-அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஆரம்பத்திலிருந்தே ஏதோ ஒரு கோமாளித் தனம் இருந்துவந்தது. வேண்டுமென்றே தெளிவற்றிருந்த ஊழல் எதிர்ப்பு செயற் பட்டியல் மற்றும் ‘ஊழலுக்கு எதிராக இந்தியா (India Against Corruption - IAC)’ வலியுறுத்திய அதிரடித் தீர்வுகள் இந்தியக் குடிமக்களின் தினசரி வாழ்க்கையில் ஊடுருவியிருந்த ஊழலின் கொடுங்கோன்மையைப் பற்றி பேசியதோடு, மாறுபட்ட மற்றும் எதிரெதிரான அரசியல் மற்றும் செயற்திட்டங்கள் கொண்டவர்கள் ஒன்றாக இணைய ஏற்றபடி வெளிப்படையான இயக்கமாக இருந்தது. மேதா பட்கரும் கிரண் பேடியும் நக்ஸலைட் இயக்கங்களும் பாபா ராம்தேவும் ஐ.ஏ.சியின் பெரிய கூரையின் கீழ் ஒன்றிணைவதை நாம் கண்டோம்.

கட்டுரை: குளச்சல் துறைமுகம் தேவையா?
சுப. உதயகுமாரன்
குளச்சல் கடற்கரையிலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ. நீளத்துக்கு பாலம் அமைத்து, நடுக்கடலில் சுமார் 400 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் செயற்கை நிலப்பரப்பை உருவாக்கி அங்கே கப்பல்களை நிறுத்தத் திட்டமிடுகிறார்களாம். கிழக்கு ஆசியாவிலிருந்து வரும் கப்பல்கள் இந்தத் துறைமுகத்தில் தங்கள் பொருட்களை இறக்கிவைத்துவிட்டுச் சென்ற பின்னர், மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கும், ஆப்பிரிக்காவுக்கும் செல்லும் கப்பல்கள் இந்தச் சரக்குகளை ஏற்றிச் செல்லுமாம். குளச்சல் கடல் தூத்துக்குடி துறைமுகக் கடல் பகுதியை விட மிகவும் ஆழமானது என்பதால், இந்தத் திட்டத்தை மத்திய அரசு விரும்புகிறதாம். குளச்சல் வர்த்தக துறைமுகத் திட்டம் நிறை வேற்றப்பட்டவுடன், அடுத்த அங்கமாக கடற்கரைப் பகுதிகளில் நிலம் கையகப்படுத்தப்படுமாம். ஏற்றுமதி, இறக்குமதி சம்பந்தப்பட்ட தொழில்கள், பல்வேறு பொருட்களின் உற்பத்தி ஆலைகள் என ஏராளமான நிறுவனங்கள் வந்தேறும். பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு இலவச நிலம், தண்ணீர், மின்சாரம், மாசுபடுத்தும் உரிமை, தொழிலாளர் நலம் மற்றும் சூழல் நலனை எல்லாம் புறக்கணிக்கும் அனுமதி போன்றவற்றை வாரிக் கொடுத்துவிட்டு, “வேலைவாய்ப்பு உருவாகிறது பார்” என்று மத்திய, மாநில அரசுகள் வழக்கம்போல நம்மை ஏமாற்றும்.

கட்டுரை: விஷம் விதைக்கும் வெறுப்பு வணிகர்கள்
கே.வி.எஸ். ஹபீப் முஹம்மத்
வெறுப்புப் பிரச்சாரங்களைக் கண்டு உணர்ச்சி வசப்படுவது கூடாது. சட்டத்தின் துணை கொண்டும், அறிவின் துணை கொண்டும் அவற்றை முறியடிக்கவேண்டும். வரலாற்றில் பல தவறுகள் நடந்துள்ளன என்பது உண்மையே! அவற்றை நியாயப்படுத்திப் பேசுவதும் தவறு. வரலாற்றை முன்னிறுத்தித் துவேசத்தை வளர்ப்பதும் தவறு. வரலாற்றுப் பிழைகளைச் சரிசெய்வது எனப் புறப்பட்டால் எந்த நூற்றாண்டுவரை பின்னோக்கிச் செல்வது? வரலாற்றிலிருந்து படிப்பினை பெற்று இனி அத்தவறுகள் நிகழாவண்ணம் பார்த்துக்கொள்வதே நமது கடமையாகும்.

கட்டுரை: வலை - வெளி - சுதந்திரம்
வா. மணிகண்டன்
கடந்த சில வருடங்களாகக் குறுஞ் செய்திகளின் வழியாக வந்துகொண்டிருந்த வருமானம் அதலபாதாளத்தில் விழுந்திருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட நான்காயிரம் கோடி ரூபாய் வருமான இழப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாகக் கணித்திருக்கிறார்கள். வாட்ஸ்அப், ஃபேஸ்புக் போன்றவற்றின் வழியாக இலவசமாகச் செய்திகளைப் பரிமாறிக்கொள்ளும் வசதி இருக்கும்போது எதற்காக காசு செலவழித்து குறுஞ்செய்தி அனுப்ப வேண்டும்? அதனால் குறுஞ்செய்தி அனுப்புபவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்துகொண்டே போகிறது. என்றாலும் இதன் காரணமாக அலைபேசி நிறுவனங்களுக்கு நட்டம் என்று சொல்லிவிட முடியாது. அலைபேசி வழியாக இணையத்தைப் பயன்படுத்துவதற்காக ‘இண்டர்நெட் பேக்’ என்ற பெயரில் வாடிக்கையாளர்கள் தனியாகக் கட்டணம் செலுத்துகிறார்கள்தான். கணக்கு பார்த்தால் இதில் வரும் வருமானம் குறுஞ்செய்தியில் இழக்கும் நான்காயிரம் கோடிகளைவிட பன்மடங்கு இருக்கும். என்ன இருந்தாலும் கார்பொரேட் முதலாளிகள் அல்லவா? புதிதாக வரும் வருமானம் வந்து கொண்டேயிருக்கட்டும். பழைய வருமானத்தில் ஒரு பைசாகூட இழப்பு வரக்கூடாது என விரும்புவார்கள்.

அஞ்சலி: ஜெயகாந்தன் (1934 - 2015) - நினைவிலிருக்கும் சில சந்திப்புகள்
அசோகமித்திரன்
எல்லாரையும் எட்ட வேண்டும், எல்லாரும் படிக்க வேண்டும் என்று எழுதுபவர் சில தருணங்களில் ஒன்றும் புரியாதபடி உரை நிகழ்த்துவார். ஒருமுறை சோவியத் அரங்கில் அவர் உரையைக் கேட்டவர்கள், உரை முடிவில் ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தி கூட்டத்திலிருந்து வருபவர்கள் போல இருந்தார்கள். தலைமை தாங்கிய ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் சில பழைய தகவல்கள் கூறி ஒரு மாதிரி நிறைவு செய்தார். ஜெயகாந்தனைப் பற்றிப் பேசும்போது சிங்கம்போல என்பார்கள். அவர் போல உழைப்பாளிகளைக் காண்பது அரிது; திரைப்படம் துணிந்து எடுத்தார். ‘யாருக்காக அழுதான்?’ படத்தில் ரெயில்வே பிளாட்பாரம் காட்சி ஓர் உச்சம். கே.ஆர். விஜயா அந்த ஒரு காட்சியில் தோன்றுவார். அதை ஒரு சிறு அற்புதம் எனலாம்.

அதிகாலையின் அமைதியில்
தேவிபாரதி
நவீனத்துவம், பின் நவீனத்துவம், தலித்தியம், பெண்ணியம் முதலான இலக்கியக் கோட்பாடுகள் தமிழ் இலக்கியச் சூழலைத் தீவிரமாகப் பாதிக்கத் தொடங்கின. அதுவரையிலான இலக்கியக் கோட்பாடுகளும் இலக்கியப் படைப்புகளும் கடும் விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தன. முதுபெரும் படைப்பாளிகளில் பலரும் அவற்றை எதிர்கொள்ளத் திணறிக்கொண்டிருந்தனர். ஜே.கே. திணறவில்லை. ஆனால் அவற்றிலிருந்து திட்டவட்டமாக விலகியிருந்தார். அதே நேரத்தில் தமிழகத்தின் சமூக அரசியல் பண்பாட்டுச் சூழல் நல்லதும் கெட்டதுமான பல மாற்றங்களைச் சந்தித்துக்கொண்டிருந்தது. 1983 ஜூலை கலவரத்திற்குப் பிறகு இலங்கையின் இனப் பிரச்சனை தமிழகத்தில் தீவிரமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தத் தொடங்கியிருந்தது. உலகமயமாக்கல், புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையின் விளைவாக தலித்துகள், பழங்குடிகள் உள்ளிட்ட விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வாதாரங்கள் கடும் சேதங்களைச் சந்தித்துக்கொண்டிருந்தன. கொந்தளிப்பான அந்தக் காலகட்டத்தில் ஜெயகாந்தன் வலிமையான பாரதத்தைப் பற்றிக் கனவு கண்டுகொண்டிருந்தார்.

நம் கதையைச் சொன்னவர்
ஜி. குப்புசாமி
ஆனந்தவிகடன் முதலான பிற வெகுஜன இதழ்களில் எழுதத்தொடங்கிய பிறகுதான் அவரது பெயர் தமிழகமெங்கும் தீயாகப் பரவியிருக்கிறது. கேளிக்கை இதழ்களில் எழுதி வந்தாலும் அந்தப் பொதுநீரோட்டத்தில் எதிர்நீச்சல் அடிப்பவையாகவே அவரது எழுத்துகள் இருந்திருக்கின்றன. சமூகச் சீர்திருத்தம் என்ற ஒற்றைப்படையான சிந்தனைக்குள் அடங்கியிருக்கும் பல்வேறு பரிமாணங்களை அவரது கதைகள் அநாயசமாக சித்தரிக்கின்றன. பற்பல ‘புரட்சி’க் கருத்துக்களை அந்த அளவுக்கு அலட்டிக்கொள்ளத் தேவையில்லாத சாதாரண விஷயங்கள்தான் என்று அழுத்தம் திருத்தமாகக் காட்டியிருக்கின்றன. தூய இலக்கியவாதிகளாக அறியப்பட்ட அகிலனும், நா. பார்த்தசாரதியும் வெகுஜன இதழ்களில் எழுதி வந்ததைப்போல வாசகர்களின் விருப்பத்திற்காக ஜெயகாந்தன் எழுதியதில்லை. தான் எதைச் சொல்லவேண்டும் யாருக்குச் சொல்லவேண்டும் என்பதில் எப்போதுமே அவர் மிகத்தெளிவாக இருந்திருக்கிறார்.

கருத்துரிமையின் திருவுருவம்
கண்ணன்
கருத்துச் சுதந்திரம் என்பது தமிழர் களுக்கு உவப்பானது அல்ல. கருத்துச் சுதந்திரம்பற்றி ஒரு தமிழன் பேசுகையில் தன் கருத்தைச் சொல்லும் சுதந்திரம், அதிகாரம் மிக்கோர் தமது கருத்தைச் சொல்லும் சுதந்திரம், தனக்கு உவப்பான கருத்தைப் பிறர் சொல்லக் கேட்கும் சுதந்திரம், பெரும்பான்மையின் கருத்துக்கான சுதந்திரம் என்றே பொருள் கொள்கின்றனர். உண்மையில் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கான அளவீடு இதுவல்ல. பெரும்பான்மையைக் கொந்தளிக்கவைக்கும் கருத்தைச் சொல்லும் உரிமை சிறுபான்மைக்கு இருக்கிறதா? நாம் பிறவாகக் கருதி வெறுப்போருக்கு நமது சமூகத்தில் பொதுவிடத்தில் நின்று, நமக்குக் கசப்பான அவர்தம் பார்வையை முன்வைக்கும் சுதந்திரம் இருக்கிறதா? இந்த அளவீட்டின்படி, தமிழ்ச்சமூகத்தில் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு உரிய இடம் கேள்விக்குரியது. கருத்துச் சுதந்திரம்பற்றி முரண்பாடுகள் மண்டிக்கிடக்கும் அணுகுமுறையே நமது அறிவார்ந்தவட்டத்தில் பெரிதும் காணக்கிடைக்கிறது.

அக்கினிக் குஞ்சொன்று கண்டேன்
அரவிந்தன் கண்ணையன்
பல ஆண் எழுத்தாளர்களைப் போன்றே ஜெயகாந்தனுக்கும் பெண் கதாபாத்திரங்கள் கைகூடுவதில்லை. ‘You can only be a concubine’ என்று அடிக்கடி மாமா கூறுவதையே வேத வாக்காகக் கொண்டு ஒரு மாலைவேளையில் தன்னை ஆட்கொண்ட, படிப்போ பண்போ இல்லாத ஒரு சாதாரணனை, தேடிப் பிடித்துக் காதலிக்க ஆரம்பிக்கிறாள் கங்கா. படித்த கங்கா. முற்போக்கெல்லாம் பேசிவிட்டு, சாரங்கனோடு செல்லாமல், தனக்கு வாழ்க்கை கொடுத்த - இசையென்றால் என்ன புத்தகங்களென்றால் என்னவென்றே தெரியாத மஹாலிங்கத்தின் தோளில் சாய்ந்து ஷைக்காவ்ஸ்கியின் நான்காவது ஸிம்பொனியில் லயித்துவிடுகிறாள். ‘வெறுக்கவே முடியாத அளவு காதல் கொண்டுவிட்ட ஒருவன் என்ன செய்வான்’, ஒரு பலஹீனமான நேரத்தில் தன்னை இழந்த மனைவியை மன்னிப்பதைத் தவிர என்று கூறினாலும் அங்கே தவறிழைத்துவிட்டு மன்னிப்பு கிடைக்காமல் நிற்பது ஆண்தான். ‘தவறுகள் குற்றங்களல்ல’ என்று முறை தவறிய ஆண்தான் மீண்டும் மன்னிப்பு கோருகிறான். பெண் மன்னிக்க வேண்டிய பாக்கியவாதியாக இருக்கிறாள். ‘அந்தரங்கங்கள் புனிதமானவை’ கதையிலும் புனிதத்தைக் காக்கவேண்டிய கடன் பெண்ணுக்கே.

கவிதைகள் : துயரகணம்
தென்பாண்டியன்
மனம் கசந்த பொழுதுகளில்
பெறப்படும் எவ்வித முத்தமும்
தித்திப்பதில்லை.
நிறமிழந்த துயரத்தை
கோடுகளும் புள்ளிகளுமின்றி
சித்திரமாக்குகையில்
பிசாசுகள் கண் விழிக்கின்றன
ஆலகாலம் தேங்கிய ஆழிப்பேராழத்தில்
மூழ்கி கிடக்கையில்
கிளிஞ்சலென கரையொதுக்கி
போகிறது அப்பேரலை.

இலங்கை: தீராத் துயரின் ஆறாம் ஆண்டு - புண் உமிழ் குருதி
கீதா சுகுமாரன்
கிரேக்கத் தொன்மத்தில் ஸிஸிபஸ் (Sisyphus) என்ற கதை உண்டு. ஸிஸிபஸ் என்பவன் கடவுள்களால் சபிக்கப்பட்டு வாழ்நாள் முழுதும் மலையடிவாரத்திலிருந்து ஒரு பெரும் பாறாங்கல்லை உடலை வருத்தி மலை உச்சிக்கு உருட்டி வருவான். மலை முகட்டை எட்டியதும் பாறாங்கல் உருண்டு மீண்டும் அடிவாரத்தை எட்டிவிடும். பிறகு மீண்டும் அவன் அதை உருட்டி மேலே கொண்டு செல்வான், மீளவும் அந்தக் கல் கீழே விழும் என்ற அறிதலோடே அவன் அதைச் செய்வான். வாழ் நிலையின் அபத்தம் என்ற கோட்பாட்டைப் பற்றிய (The Myth of Sisyphus and Other Essays) என்ற நூலில் ஆல்பெர் காம்யூ இந்தக் கதையை எடுக்காட்டாக்கிச் சொல்கிறார்:”I see that man going back down with a heavy yet measured step toward the torment of which he will never know the end. That hour like a breathing-space which returns as surely as his suffering, that is the hour of consciousness. At each of those moments when he leaves the heights and gradually sinks toward the lairs of the gods, he is superior to his fate. He is stronger than his rock”. அதாவது ஒவ்வொரு முறையும் தன் விதியை, துயரை அறிந்துகொண்டே செயற்படும் அவன் அந்த விதியைவிட வலியவனாகிறான், அந்தப் பாறையை விட வலியவனாகிறான். வெற்றி கிட்டும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தால் அவனுடைய சித்திரவதைக்கு என்ன பொருள் சொல்ல இயலும்? மனவடு பற்றிய இலக்கியங்களின் படைப்புமனத்தையும் இத்துடன் ஒப்புநோக்கலாம். அவனுடைய சித்திரவதையைப் பற்றிய அவனது புரிதலே அவனுடைய வெற்றியாக மாறுகிறது. எந்தக் காலத்திலும் அவனால் அந்த தனித்த, அன்னியமான, மீளாத் துயர் சூழ் உலகிலிருந்து விடுபட இயலாது. பல வேளைகளில் மனவடுவை உள்சாரமாகக் கொள்ளும் படைப்பும் படைப்புமனமும் அவ்வாறே செயல்படுகிறது.

இலங்கை: தீராத் துயரின் ஆறாம் ஆண்டு - வடபகுதியில் இரசாயன ஆயுதப் பிரயோகம் செய்யப்பட்டதா?
அருணன் நிமலேந்திரா - அம்ரித் பெர்னாண்டோ
நீருடன் கலக்கப்பட்டுள்ள மெல்லக் கொல்லும் இரசாயனம் யாழ்ப்பாண மக்களின் உணவுடன் உடலுடன் சேர்ந்தமை பற்றிய எமது ஆய்வினை இங்கு முன்வைக்கின்றோம். சுன்னாகம் மின்சாரசபை வளாகத்தில் புதைக்கப்பட்ட மின்னுற்பத்திக்குப் பயன்படுத்திய கழிவு எண்ணெயும் அதில் கலந்துள்ள நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த இரசாயனப் பதார்த்தங்களும் வலிகாமம் நீர்ப்படுக்கையுள் கலந்தமை பற்றிய எமது தேடலின் சாராம்சமே இந்த ஆவணம். இதற்காக ஒருமாத காலம் பயணங்களை மேற்கொண்டோம். அரச அதிகாரிகள், உள்ளூர் ஊடகவியலாளர்கள் உள்ளிட்டு வலிகாமம் தெற்கு மற்றும் வடக்குப் பகுதியைச் சேர்ந்த பாதிக்கப்பட்ட மக்களையும் சந்தித்தோம். நாம் நெருக்கடியை, சவாலை எதிர்கொண்டது தமிழ் அரசியல்வாதிகளாலும், உயர்பதவியில் இருக்கும் சில அரச அதிகாரிகளாலுமே என்பதை இவ்விடத்தில் கூறிக்கொள்கின்றோம். பொதுமக்களை இவர்கள் ஏமாற்றுகிறார்கள் என்பதற்கும் அப்பால் ஒரு இனத்தையே அழிக்கும் மெல்லக் கொல்லும் விசம் குறித்து மக்களை எச்சரிக்காது, மக்களுக்கு உண்மையை எடுத்துக்கூறும் மருத்துவர்களை, அரசியல்வாதிகளான அதிகாரிகள் அச்சுறுத்துவது என்பது தென்பகுதியைச் சேர்ந்த எமக்கு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

கதை: பூதக்கண்ணாடி
சர்வோத்தமன் சடகோபன்
அவர்களுக்கு ஒரே மகள். எனக்கு அவளைப் பார்த்த உடனே மிகவும் பிடித்துவிட்டது. அவள் தாய் தந்தையரை அந்தப் பெண்ணிடமிருந்து சற்றுத் தள்ளி அமரச்சொன்னேன். அவர்களுக்கு நான் யார் என்று தெரியவில்லை. நிச்சயம் தர்காவில் இருப்பவன் அல்ல என்று அவர்களுக்குத் தெரியும். ஆனால் எதுவும் சொல்லாமல் சற்றுத் தள்ளி அமர்ந்தார்கள். நான் பாபையா தர்காவின் மீதிருந்த ஒரு ரோஜாவை எடுத்து அந்தப் பெண்ணிடம் தந்தேன். அவள் அதை வாங்கிக்கொண்டாள். நான் அவளின் கண்களைச் சிறிது நேரம் பார்த்தேன். எனக்கு ஏனோ அவள் எதையோ நினைத்து அச்சப்படுவதாகத் தோன்றியது. அந்தக் கண்கள் வெகு தொலைவில் இருந்தன. வெகு தொலைவு என்பது பால்ய காலம் இல்லையா. அவளின் பால்ய காலம் ஏதோ ஒரு வகையில் அவளை அச்சுறுத்துகிறது என்று நினைத்தேன். அவளிடம் சொன்னேன். உன் பால்ய காலத்தின் தீவினைகள் இனி உன்னைத் தொடராது. இந்த ரோஜாவின் சுகந்தம்போல இனி நீ மகிழ்ச்சியாக இருப்பாய் என்றேன். அவள் புன்னகைத்தாள். உன் கௌரவம் பாதிக்கும் வகையில் உனக்கு எந்தத் தீமையும் நடக்காது. அல்லாவின் துணை என்றும் உன்னைக் காக்கும் என்றேன். அவள் என் கரங்களைப் பற்றி முத்தமிட்டாள். அவளது பெற்றோரும் பிறரும் அதிர்ந்தாலும் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

அஞ்சலி: வரலாற்றை அச்சுறுத்தியவர்
சுகுமாரன்
தனது படைப்புகள் அனைத்திலும் உலகப் போர் மானுடச் சூழலில் நிகழ்த்திய பேரழிவைச் சித்திரித்த குந்தர் க்ராஸ் தனது இளமைக் காலத்தில் ஹிட்லரின் நாஜி ராணுவத்தின் எஸ்எஸ் படைப்பிரிவில் அங்கமாக இருந்ததை ஒப்புக் கொண்டார். நாஜிகளின் கொடுமையைப் பற்றி எழுதிய எழுத்தாளர் அந்தக் கொடுமையாளர்களில் ஒருவராகவே இருந்தார் என்பதை இலக்கிய உலகம் அதிர்ச்சியுடன் கேட்டது. காரசாரமாக விவாதித்தது. க்ராஸின் குற்ற சம்மதம் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியது. நாஜிகளில் ஒருவராக இருந்ததனாலேயே அந்த மானுடப் பேரழிவை வேறு எந்த எழுத் தாளரை விடவும் உண்மையாகவும் பீதியூட்டும் வகையிலும் அவரால் வெளிப் படுத்த முடிந்தது என்பதை குந்தர் க்ராஸின் வாசகர்களும் விமர்சகர்களும் ஒப்புக்கொண்டனர். எனினும் சுயசரிதை யில் இந்தச் சம்பவத்தை விவரிக்கும் பகுதியில் அவர் வெளிப்படுத்தியிருந்த மனநிலையைத்தான் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. ‘நாஜி ராணுவச் சீருடை அணிந்து அணிவகுப்புகளில் பங்கெடுக்கும்போது எனக்கு ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியை அளக்கவே முடியாது’ என்ற வரியில் வெளிப்படும் மனநிலையை நூலின் பல இடங்களிலும் காண நேர்வது இலக்கிய ஆர்வலர்களுக்குப் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

அறிமுகம்: பாரதி பாராட்டிய நாவல்
ஆ.இரா. வேங்கடாசலபதி
பத்தாண்டு கழித்துப் பரிமளாவின் இரண்டாம் பதிப்பு, சென்னை கார்டியன் பிரஸில் அச்சிடப்பட்டு, திருச்சி பிரஜாநுகூலன் அலுவலகத்திலிருந்து 1920இல் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது (இப்பதிப்பு எனக்குக் காணக் கிடைக்கவில்லை). இதன் விளம்பரமே சுதேசமித்திரன் இதழில் எம்.ஏ. நெல்லையப்ப முதலியாரால் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. இவர் எஸ்.ஜி. இராமாநுஜலு நாயுடுவின் நண்பர் என்பதை யும், சுதேசமித்திரனில் பணியாற்றியவர் என்பதையும் இங்கு மனங்கொள்ள வேண்டும். இந்த விளம்பரம் தொடர்ந்து பல மாதங்களுக்கு விட்டுவிட்டு வந்துள்ளது என்பது மட்டுமல்ல, பாரதிதம் கடைசிக்காலத்தில் சுதேசமித்திரனில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த சமயத் திலும் வெளிவந்துள்ளது என்பது கவனத்திற்குரியது. எனவே இது பாரதியின் இசைவுடன்தான் வந்தது எனக் கொள்வதில் தடையில்லை. மேலும், தமிழ் நாவல் வரலாற்றை எழுதிய சிட்டி-சிவபாத சுந்தரம், பரிமளாவின் 1923ஆம் ஆண்டுப் பதிப்பில் இதனைப் பாரதி பாராட்டியதாக எஸ்.ஜி. இராமாநுஜலு நாயுடு தம் முன்னுரையில் குறிப்பிட்டிருப்பதாகவும் சொல்கின்றனர். அப்படியென்றால் மஹேசகுமார சர்மா பரிமளாவின் ஆசிரியத்தன்மை பற்றி எழுப்பிய ஆதாரமான கேள்வி பற்றிப் பாரதியின் நிலைப்பாடு என்ன? பரிமளாவை ஒரு துப்பறியும் கதை என்று விளம்பரப்படுத்தியிருந்தார் எஸ்.ஜி. இராமாநுஜலு நாயுடு. உண்மையில் பரிமளாவின் வரலாறு எந்தவொரு துப்பறியும் கதையினையும் தோற்கடித்துவிடும் போலிருக்கிறது.

அஞ்சலி: நிலை பிறழாத குரல்
நெய்தல் கிருஷ்ணன்
வடக்கு சூரங்குடி பள்ளிவாசலில் நடந்த கச்சேரியில் தான் முதன்முதலாக ‘இறைவனிடம் கையேந்துங்கள்’ என்ற பாடலை அவர் பாடக்கேட்டேன். கேட்டவுடனே என் மனதில் பதிந்தது. மீண்டும் அந்தப் பாடலைக் கேட்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் ஏற்பட்டது. அந்த ஆர்வத்தை வானொலி நிலையம்தான் பூர்த்தி செய்தது. அந்தப் பாடலில் வரும் ‘அல்லல் படும் மாந்தர்களே அயராதீர்கள், அல்லாவின் பேரருளை நம்பி நில்லுங்கள்’ என்றவரி வந்தாலும்கூட அது இஸ்லாமியம் பாடலாக மனதில் பதியாமல் பொதுப்பாடலாக மனதில் பதிந்தது முக்கியமானது. பலமுறை என்னைஅறியாமல் முணுமுணுத்துக் கொண்டிருக்கும் பாடல்வரிகளில் ஒன்று ‘ஹஸ்ஃபி ரப்பி ஜல்லல்லா, மாஃபி ஹல்ஃபி ஹைருல்லா, நூருமுகமது ஸல்லல்லா, லாயிலாஹா ஹக்கு லாயி லாஹா இல்லல்லா.’ அல்லாவின் அழைப்பை ஏற்றார். நம்மைப் பிரிந்தார். ஆனாலும் ‘அழைக்கின்றார் அழைக்கின்றார் அழைக்கின்றார் அண்ணா’ என்ற நாகூர் ஹனீபாவின் கம்பீர அழைப்பு உடன்பிறப்புகளின் மனங்களில் இன்றும் ஒலித்துக்கொண்டுதானே இருக்கிறது!

அஞ்சலி: அலை முழங்கிய கடல்
ஜான்சுந்தர்
‘அதிகாலை நேரம் சுபுஹுக்கு பின்னே அண்ணல் நபி வரும் போது இன்னல் செய்தாள் ஒரு மாது’ பாடலின் சரணத்தில். ‘தினமும் காத்திருப்பாளே தீயவள் மாடியின் மேலே குண நபிநாதர் வருகின்ற போது குப்பையைக் கொட்டிடுவாளே........’ என்று உச்சாணிக் கொம்பேறி தொடுவானந்தொட்ட பின்னும் ‘கோமான் ரசூல் தலை மேலே’ என்கிற வரியில் கோமானுக்கு முன்னதாக உங்கள் காத்திரத் தொனி கலங்கரை விளக்கமென தடித்து மேலெழுகையில் உயிர் ஒரு நொடி காணாமலாகிறது. இஸ்லாத்தில் ‘ஹராம்’ என்று தடை செய்யப்பட்டதாகச் சொல்லப்படும் இசைதான் இஸ்லாத்தோடு எங்களைக் கைகுலுக்கச் செய்தது. கட்டியணைக்கவும் சொல்கிறது ‘இஸ்லாத்தினை நான் ஏற்றேன்’ என்றவர் கரம் பிடித்தழும் அவளோடு ஒரு கணம் சேர்ந்தழச் செய்வதும் அதுதான். நாபியிலிருந்து எழும் நாதம், கேட்கும் உயிர்களைத் தொட்டே விடுகிறது என்கிறார்கள். அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக எங்களைக் கட்டி வைத்திருக்கும் ரகஸியமும் அதுவேதானா? அப்படியானால் நமக்குள் இருப்பதும் தொப்புள் கொடி உறவுதானா? உங்கள் நாபிக்கமலம் மலர்த்தி நபிக்கமலம் சேர்ந்தீரா?

பத்தி: மகளிர் ஆணையத்தில் மூன்று ஆண்டுகள்: 10 - முடித்துவிடலாமா?
வே. வசந்தி தேவி
எனது மூன்று ஆண்டு பணிக் காலத்தின் முக்கிய சாதனைகளாக நான் கருதுவது ஆணையம் நடத்திய பொது விசாரணைகள். பொது விசாரணை என்ற வடிவம் சென்ற நூற்றாண்டின் தொன்னூறுகளில் இருந்து மக்கள் அமைப்புகள் கடைப்பிடித்த, ஜனநாயக வடிவமாக, பாதிக்கப்பட்டோருக்கு நீதி தேடும் வடிவமாக உருவெடுத்திருந்தது. ஒரு குறிப்பிட்ட முக்கிய சமூகப் பிரச்சனையில் பாதிக்கப்பட்டோரின் குரல் ஒலிப்பதற்கும், அதிகார அமைப்புகளின் அடைத்த காதுகளைக் கிழிப்பதற்கும், சமூகத்தின் ஆன்மாவை உலுக்குவதற்கும், மீடியாவின் கவனம் திரும்புவதற்கும் இத்தகைய விசாரணைகள் பயன்பட்டன. ஆனால், அதிகார அமைப்புகளோ, ஆணையங்களோ இந்த வடிவத்தைப் பயன்படுத்துவது கிடையாது. எங்கள் ஆணையம் என் பதவிக் காலத்தில் இதை முக்கிய கருவியாகப் பயன்படுத்தியது. இதற்கும் என் சிவில் சமூகப் பின்னணிதான் காரணமாகவும் உந்துகோலாகவும் இருந்தது.

கட்டுரை: இங்கிலாந்தும் நானும்
சச்சிதானந்தன் சுகிர்தராஜா
அன்றைக்கு மாணவர்களின் அறைகளில் இரண்டு அரசியல் தலைவர்களுடைய படங்கள் அலங்கரிக்கும்; ஓன்று சீ குவேரா மற்றது நெல்சன் மெண்டோலா. இன்று வலது, இடது அரசியல் மங்கலான நாட்களில் மாணவர்களை ஒன்றுபடுத்தக்கூடிய அரசியல் கருத்தாக்கங்கள், தலைவர்கள் இல்லை; தென் ஆப்பிரிக்கா, பலஸ்தீனம், நீக்கராகுவாக்குக் காட்டிய அக்கறை, ஆவேசம் இன்றைய போஸ்னியா, உக்கிரேன், எகிப்து வரை நீடிக்கவில்லை. அன்று இடதுசாரி அரசியலில் செலுத்திய ஆர்வம் இன்று கொஞ்சம் தணிந்திருக்கிறது. இன்றும் மாணவர்கள் ஆர்ப்பாட்டம் செய்கிறார்கள். இந்த எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பின் போக்கு மாறியிருக்கிறது. இது முழுக்க அரசியல் பற்றியதல்ல. இன்று முழு கற்பிப்புக் கட்டணம் (tuition fee) செலுத்திப் படிக்கும் மாணவர்கள் சந்தைப்படுத்தப்பட்ட கல்விபற்றியது. ஆர்ப்பாட்டம் என்ற பெயர்கூட மாறி இப்போது இடத்தை அடைத்துக்கொள்ளுதலாக மாறியிருக்கிறது (occupation). இதைக் கணினியில் ஏற்றிக்கொண்டிருக்கும் போது லண்டன் கலைக் கல்லூரி மாணவர்கள் பாடத் திட்டம் பற்றி அதிருப்தியடைந்து வளாகத்தில் வலுக்கட்டாயமாகக் குடியிருக்கிறார்கள்.

பத்தி: எதிர்க்காற்று - முடிவுக்கு வராத யுத்தம்
எம். தமிமுன் அன்சாரி
காவல்துறை எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் பங்கேற்றவர்கள். இதில் அகமது விகாருதீன் என்பவர் காவல்துறையினரின் சிறுபான்மை விரோத மற்றும் மனித உரிமை மீறல்களுக்கு எதிராகச் செயல்பட்டவர். அதன் விளைவு அவரும் அவரது கூட்டாளிகளும் தீவிரவாதிகளாக்கப்பட்டனர். ஐந்தாண்டுகளாக நடைபெற்றுவரும் இவ்வழக்கில் இவர்கள் மிகுந்த பொறுமையுடனும் நேர்மையுடனும் செயல்பட்டு வந்திருக்கிறார்கள். இதுவரை இவர்கள்மீது வன்முறைப் புகார்களோ, கட்டுப்பாடுகளை மீறினார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டுகளோ இல்லை. விரைவில் இவர்கள் தீர்ப்பை எதிர்நோக்கியிருந்தனர். தாங்கள் விடுதலையாகி விடுவோம் என்ற மகிழ்ச்சியையும் நம்பிக்கையையும் குடும்பத்தினர்களுடன் சமீபத்தில் பகிர்ந்து கொண்டனர். இவர்களுக்கு எதிராகக் காவல்துறை சார்பில் புனையப் பட்ட அனைத்துக் குற்றச்சாட்டுகளும் நீதிமன்றத்தில் அடுக்கடுக்காகச் சரிந்து விழுந்து அவமானப்பட்டன. தங்களின் ‘காக்கி அயோக்கியத்தனம்’ அம்பலப்பட்டு, இவர்கள் நிரபராதிகள் என விடுதலையானால் அது தங்களுக்கு அவமானம் எனக் கருதிய ‘மேலிடம்’ இவர்களை என்கவுண்டர் மூலம் சுட்டுக்கொன்று கதையை முடிக்க உத்தரவிட்டு அதைச் செயல்படுத்தியுள்ளது.

கண்ணோட்டம்: நாளையின் புதல்வி
களந்தை பீர்முகம்மது
இலங்கையில் சுற்றுலாத்தொழிலை மேம்படுத்த பாலியல்தொழிலைச் சட்டபூர்வமாக்க வேண்டும் என்று மாகாண சபையில் ஓர் உறுப்பினர் பேசியிருந்ததை முன்வைத்து, ஸர்மிளாவிடம் கருத்து கேட்கப்பட்டது. இதனை ஏன் அவரிடம் கேட்க வேண்டும் என்பதை ஒரு யூகமாக நாம் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஈழத்தில் போருக்குப் பின்னான சூழலில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் சமூகப் பொருளாதாரச் சவால்கள் குறித்து ஸர்மிளா ஸெய்யித் ஏற்கெனவே ஆய்வு ஒன்றைச் செய்திருந்தார். இந்தப் பின்னணியில் பெண்கள் பாலியல் தொழிலுக்குள் தள்ளப்படும் அவலம் குறித்தும், மத்தியக் கிழக்கு நாடுகளுக்கு வேலைகளுக்காக அனுப்பப்படும் பெண்களும் அதேவிதமான தொழிலுக்குள் தள்ளப்படும் நிலை குறித்தும் ஸர்மிளா தகவல்களைப் பெற்றிருந்தார். பதிலளித்த ஸர்மிளா, பாலியல் தொழிலைச் சட்டபூர்வமாக அங்கீகரிப்பதைத் தாம் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றார்.