Tamil Font Problem?

Google   www kalachuvadu.com
 

இதழ் 189, செப்டம்பர் 2015

 

இந்த இதழின் உள்ளடக்கம் செப்டம்பர் 15ம் தேதி வலையேற்றம் செய்யப்படும்.

தலையங்கம்: தேரும் சேரியும்
ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் அரசியல் விழிப்புணர்ச்சிக்குப் பொருளாதார மேம்பாடு துணை செய்கிறபோது அவர்கள் உழைத்துச் சேர்த்த பொருளாதார வசதியை நிர்மூலமாக்குவதையே ஆதிக்க வகுப்பினர் வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். கொடியங்குளம் தொடங்கி தர்மபுரியில் மூன்று கிராமங்கள் எரிக்கப்பட்டதுவரை இதுவே நம்முடைய அனுபவம். அதிலும் தமிழகத்தின் வடமாவட்டங்களில் சாதிய வன்முறைகளின் போதெல்லாம் வீடுகள் எரிக்கப்படுவதே வழக்கமாக இருந்துள்ளது. சேஷ சமுத்திரம் தாக்குதலில் தலித்துகளின் ஏழு வீடுகள், ஏழு இரு சக்கர வாகனங்கள், இரண்டு ஜெனரேட்டர்கள் எரிக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தகைய வன்முறைகளுக்குப் பதில் சொல்லாமல் திசை திருப்பும் அரசியல்வாதிகள் இதற்கு தலித்துகளே காரணம் என்பதுபோன்று தலைபுரண்டு பேசுவதைப் புதிதாகக் கண்டுபிடித்துள்ளனர். இது உண்மையெனில் தாக்குதலில் தலித்துகளின் வீடுகள் மட்டுமே ஏன் எரிக்கப்பட்டுள்ளன? அவர்கள் தங்கள் வீட்டைத் தாங்களே எரித்துக் கொண்டார்களா? தலித்துகள் தொடர்ந்து இழப்பைத் தாங்கி வந்தபோதிலும் அவர்களின் பொறுமையாலும் பெருந்தன்மையாலும்தான் இந்தச் சமூகம் இயங்கி வந்திருக்கிறது என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. தலித் மக்கள் மீதான தாக்குதல், வன்முறையை அடக்க வந்த காவல்துறைக்கு எதிராகவும் மாறியதால் ஏழு பெண்கள் உள்பட 82 ஆதிக்க வகுப்பினர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். காவல்துறையின் இந்த நடவடிக்கை நிலைமையைக் கட்டுக்குள் கொணர உதவியுள்ளது. அதேவேளையில் இதுபோன்ற பிரச்சினைகளின்போது கிராமத்திலிருக்கும் ஒவ்வொரு வகுப்பினரும் தீர்மானமாக எதிரும் புதிருமாக மாறிவிடுவது மிக மோசமானது. இச்சூழலுக்கு இங்கு செல்வாக்கு பெற்றுள்ள அரசியல் கருத்துகளும் அரசியல்வாதிகளும் ஆதாரமாக இருப்பது வருந்ததக்க விசயம்.

கண்ணோட்டம்: மிகை மதுவும் தீது மதுவிலக்கும் தீது
கண்ணன்
மதுவின் பயன்பாட்டுத் தாக்கம் எல்லாச் சமூகங்களிலும் ஒன்றாக இருப்பதில்லை. தமிழ்ச் சமூகத்தில் மதுவும் அதன் மிகைப் பயன்பாடும் பண்பாட்டில் ஆழமாக வேரூன்றி யுள்ளன. இல்லையானால் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மதுவை எதிர்த்து ஒரு அதிகாரம் எழுதும் தூண்டுதல் திருவள்ளுவருக்கு இருந்திருக்காது. மதுவிலக்கு பற்றி யோசிக்கும்போது தமிழக அனுபவத் திலிருந்தும் பிற மாநிலங்களின் நடைமுறைகளிலிருந்தும் உலக நாடு களின் வரலாற்றிலிருந்தும் கற்றுக் கொள்ள பல செய்திகள் உள்ளன. குஜராத்தோடு தமிழகத்தை ஒப்பிடுபவர்கள் சில முக்கிய வேறு பாடுகளைக் காணத் தவறுகின்றனர். குஜராத்தின் பிரதானமான மூன்று மதங்களான ஜைனம், வைஷ்ணவம் மற்றும் இஸ்லாம் மதுவை அனுமதி யாதவை. ஆக அங்கு பெரும் பான்மையான மக்களுக்கு மது அருந்துவது தடுக்கப்பட்டுள்ளது. மதப் பெரும்பான்மைகளின் ஆதரவோடு அங்கு மதுவிலக்கு அமுலில் உள்ளது. குஜராத் மரக்கறி உணவின் கேந்திரமாகக் கருதப்படுவதுபோன்ற ஆச்சாரமான நடவடிக்கை இது. அங்கு மதுவிலக்குக் கொள்கையின் உருவாக்கத்தில் பழங்குடிகள், தலித்துகள், கடலோடிகள் இன்னபிற சிறுபான்மையினருக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை.

கட்டுரை: இலங்கைத் தேர்தல் - 2015
நம்பிக்கைகளும் அவநம்பிக்கைகளும்

கருணாகரன்
இதில் முக்கியமான ஒரு விடயமாக இருப்பது, இந்த அரசாங்கத்தில் மலையகக் கட்சிகளும் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் கட்சிகளும் இணக்க நிலையில் உள்ளன, அல்லது எதிர்ப்பற்ற நிலையில் உள்ளன. எனவே இதைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்தினால், செயற்பட்டால் நாட்டின் பல பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வைக் காண முடியும். முக்கியமாக இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வினை எட்ட இயலும். ஆனால், இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வினை எட்டு வதற்கான முயற்சிகள் உண்மையாகவே நடக்குமா? அதைச் சாதிக்கும் விதமாகத் தமிழ், முஸ்லிம் கட்சிகள் செயற்படுமா? இல்லை என்பதைத் துணிந்து சொல்ல முடியும். தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களில் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வை எட்டுதற்கான எந்தவிதமான அறிவிப்பையும் ஐதேகவோ ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியோ முஸ்லிம் கட்சிகளோ கொண்டிருக்கவில்லை. தேர்தலுக்குப் பிந்திய நிலையில் கூட அவற்றின் சிந்தனைப் புலத்தில் அப்படியான எண்ணங்கள் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஆனால், ‘நாட்டின் அனைத்துப் பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வைக் காண்பதற்கு எல்லோருக்கும் அழைப்பு’ என்ற பொத்தாம் பொதுவான அழைப்பை ரணில் விடுத்திருக்கிறாரே தவிர, குறிப்பாக எதைப் பற்றியும் அவர் அழுத்தமாகச் சொல்லவில்லை. தமிழ், முஸ்லிம் கட்சிகளும் அவருக்கு அழுத்தம் கொடுக்கவில்லை. அரசாங்கம் இனப்பிரச்சினையைத் தீர்க்கத் தவறும் போது அதை எதிர்ப்பதற்கு தமிழ், முஸ்லிம் தரப்பிலிருந்து உரிய முறையிலான அழுத்தங்களோ நெருக்கடிகளோ எதிர்ப்புப் போராட்டங்களோ நடத்தப்போவதும் இல்லை. அத்தகைய ஆற்றலும் சிந்தனை முறையும் இந்தச் சக்திகளிடத்தில் கிடையாது.

அஞ்சலி: யாராக இருந்தார் கலாம் - 'நல்லெண்ணத்தின் நாயகன்'
தனபால் பத்மநாபன்
அவர் மக்களைச் சந்தித்துக் கொண்டேயிருந்தார். அவர்களுடன் ஓயாத உரையாடலை மேற் கொண்டிருந்தார். அந்த உரை யாடலை அவர்கள் ஏதோ ஒரு வகை யில் புரிந்து கொண்டிருந்தனர். தன் இறுதிக்காலம் வரை இரண்டரை கோடி மாணவர்களிடம் அவர் உரையாற்றியிருக்கிறார். இவ்வளவு மாணவர்களை உலகத்தின் எந்த ஒரு தலைவரும் இதுவரை சந்தித்த தில்லை, இனிமேல் சந்திக்கப் போவதும் இல்லை. அந்தத் தீராத உரையாடல்களில் மாணவர்களிடம் அவர் என்னதான் பேசினார்? மாணவர்களிடம் அவர் விதைத்த கனவு அபாரமானது. வலிமை மிகுந்த வார்த்தைகளைஅவர் மாணவர் களிடம் பகிர்ந்துகொண்டார். குழந்தைகளின் உலகமே அவருக்கு வசீகரமானதாக இருந் தது. குழந்தைகளின் இயல்பான உலகத்தில் எளிமையான எண்ணங் களுடன் அவர்கள் மொழியில் அவர் உரையாடிக் கொண்டிருந்தார். எங்கோ இருக்கும் தன் மகளின் அன்புக் கட்டளையை ஏற்று 23 மணிநேரம் பயணம் செய்து ஒரு மலரை அவர் பாதத்தில் வைத்து இறுதி மரியாதையைச் செலுத்தினார் கோவாவிலிருந்து வந்த ஒரு தந்தை. அவரின் மகள், கலாம் உரையாடிய இரண்டரை கோடி மாணவர்களில் ஒருவர். ‘அஃக்’ என்னும் தீவிர இலக்கிய இதழை 70களில் நடத்திய பரந்தாமன் இன்று தன் பொருள் அனைத்தையும் இழந்து ஒரு முதியோர் இல்லத்தில் எந்த மருத்துவ உதவியும் இல்லாமல் இருக்கிறார். ‘அஃக்’ பரந்தாமன் பற்றியும் அவரை முதியோர் இல்லத்தில் சந்தித்த நெகிழ்வான தருணத்தைப் பற்றியும் அப்துல் கலாமுக்குத் தெரிவித்திருந்தேன். ‘அஃக்’ பரந்தாமனை நேரில் சந்திக்க விரும்புவதாக என்னிடம் தெரிவித்திருந்தார். அவருக்கு சில உதவிகள் செய்யவும் முன்வந்தார்.

அஞ்சலி: யாராக இருந்தார் கலாம் - 'அறிவியல் ஆலோசகர்'
சுப. உதயகுமாரன்
அப்துல் கலாமின் புத்தகம் வெளிவந்தது பெரும் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. வளர்ச்சியடைந்த இந்தியாவில் தான் வாழ விரும்புவதாகச் சொன்ன ஒரு பத்து வயது பெண் குழந்தைக்கு அந்தப் புத்தகத்தைச் சமர்ப்பணம் செய்திருந்தனர் அப்துல் கலாமும் அவரது இணையாசிரியரும். எந்த மாதிரியான வளர்ச்சியை அந்தக் குழந்தை விரும்பியது என்பது பற்றியெல்லாம் எந்தவிதமான விவாதமும் இன்றி, பெரும்பாலான வளர்ச்சியாளர்கள்போல வளர்ந்த இந்தியாவைச் சமைக்கும் கடமையை நூலாசிரியர்கள் தமக்கே சொந்தமாக்கிக் கொண்டனர். அப்துல் கலாம் புதிதாகப் பெற்றிருந்த அணுகுண்டுப் புகழைப் பயன்படுத்தி, உயர் தொழில்நுட்ப அணுசக்திக் கலாச்சாரத்தை உட்புகுத்தி, ‘இந்தியா 2020’ நூல் நாட்டிற்கான ஓர் அபாயகரப் பார்வையை முன்வைத்தது. சக்தி வாய்ந்த இராணுவத் தளவாடங்களின், தொழில்நுட்பத்தின் உதவியோடு, இந்தியா தன்னிறைவு கொண்ட தேசியப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளையும் வலுவானப் பொருளாதாரத்தையும் வல்லரசு எனும் நிலையையும் பெற வேண்டும் என்பதுதான் அப்துல் கலாம் முன்மொழிந்த நாட்டிற்கான வருங்காலப் பார்வை. ‘தேசியப் பாதுகாப்பு’ எனும் மேட்டுக்குடியினரின் ஈடுபாடு, ‘வளர்ச்சி’ என்கிற பெயரில் பொதுமக்களுக்கு விற்கப்பட்டது. ஏழ்மையிலும் வறுமையிலும் உழன்று கொண்டிருக்கும் சராசரி இந்தியருக்குத் தேவையான ‘நீடித்த நிலைத்த வளர்ச்சி,’ ‘ஏற்புடைய தொழில்நுட்பம்’ பற்றிய விவாதங்களோ, ஏன் இந்தச் சொலவடைகளோ அந்த நூலில் இடம்பெறவில்லை.

அஞ்சலி: சசிபெருமாளின் காந்தியக் கனவு
சாவித்திரி கண்ணன்
“நாளை நான் உண்ணாவிரதத்தை காந்தி சிலை அருகில் முடிக்கிறேன். சிவகுமாரையும் அனைத்து அரசியல் தலைவர்களையும் அழையுங்கள்” எனக் கட்டளையிட்டார். எனக்கு அதிர்ச்சியாகிவிட்டது. ‘இவர்களைக் கேட்டா உண்ணாவிரதம் ஆரம்பித்தார். அவர்கள் வந்தால் தான் உண்ணாவிரதத்தை முடிப்பேன்’ என்கிறாரே, என யோசித்தாலும் எப்படியாவது அவரது உயிரைக் காப்பாற்றும் நோக்கத்தோடு முயன்றேன். ஆயினும் அது சாத்தியப்படவில்லை. எனினும் அவரை அடுத்தநாள் காந்திசிலை அருகே கொண்டு வந்து பிறகு நிலைமைகளைக் கூறி, லஷ்மி காந்தன் பாரதியைக் கொண்டு, அனைத்து ஊடகங்கள் முன்னிலையில் உண்ணாவிரதத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தோம். இந்தச்சூழலில் நாங்கள் அனைவரும் அவர்மீது பெரும் ஈடுபாடு கொண்டவர்களானோம். ஒரு உண்மையான காந்தியக் களப்பணியாளரைக் கண்டடைந்துகொண்ட பேரானந்தம் எங்கள் இதயமெங்கும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. அவருக்காக எதையும் செய்ய நாங்கள் சித்தமாயிருந்தோம். என் வீட்டில் ஒரு வாரம் தங்கினார். ஊடகங்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் அவரைச் சந்திக்க வந்த வண்ணமிருந்தனர். அவரை ஒரு விவிஐபியாக நாங்கள் பாவித்தோம். ஆனால் எங்கள் துரதிர்ஷ்டம். அவரது பல நடவடிக்கை கள் அவர் மீது நாங்கள் கட்டமைத்திருந்த பிம்பங்கள் மெல்ல மெல்லத் தகர்த்த வண்ணமாயிருந்தன.

கட்டுரை: 'கௌரவக் கொலை:' பால் தன்னிலைகளும் மாற்றுப் பயன்பாட்டுக்கான தேவையும்
பெருந்தேவி
என் களப்பணியில் மாரியம்மன் என்கிற தெய்வத்தின் பெயரால் தாழ்த்தப்பட்டவரின்பால் இந்த அளவுக்கு வன்முறையைச் சித்திரிக்கும் வேறெந்தப் புராணக்கதை வடிவத்தையும் கேள்விப்பட்டதில்லை என்பதை இங்கே குறிப்பிடவேண்டும். சொல்லப்போனால் ‘பறை மாரியம்மனுக்கு உகந்தது’ என்றும், ‘பறையில் ஒரு நல்ல அடி எங்கிருந்தாலும் அவளைக் கூட்டிவந்துவிடும்’ என்றும் வேறு சில தமிழகப் பகுதிகளில், ஊர்களில் (உதாரணமாக, திண்டுக்கல் அருகே நத்தம்) சொல்லக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். இவற்றிலிருந்து வேறுபட்டி ருக்கும் கொங்குநாட்டின் இந்தப் புராணக்கதை யதார்த்தத்தில் இன்றைக்கும் அங்கே தலித் ஆண்கள் ஆதிக்கச்சாதிப் பெண்களோடு சாதி கடந்த திருமணம் மற்றும் காதலுறவில் சந்திக்கும் வன்முறையைப் பிரதி நிதித்துவப்படுத்துவதாக, அதை உட்கருவாகக் கொண்டி ருப்பதாக உள்ளது. வெளிப்படையாகத் தெரிகிற வன்முறை மட்டுமல்ல யதார்த்தத்துக்கும் இந்தப் புராணத்துக்குமான தொடர்பு. புராணத்தில் பெண்ணின் தன்னிலை மற்றும் அதன் இணையாகத் தாழ்த்தப்பட்டவரின் தன்னிலை வடிவமைக்கப்படுகிற விதங்களுக்கும் இன்றைக்குத் தமிழ்ச்சூழலில் சாதிகடந்த திருமண/காதலுறவு குறித்த சொல்லாடல்களில் இந்தத் தன்னிலைகள் கட்டப்படுகிற விதத்துக்கும் ஒப்புமை சொல்லமுடியாவிட்டாலும் சொல்லாடல் தொடர்ச்சி உள்ளது. புராணக்கதையில் சாதிகள் சுட்டப்பட்டாலும் வன்முறையை நியாயப்படுத்தும் வகையில் சாதியைத் தாண்டிய காரணங்கள் உள்ளிடையாகச் சொல்லப்படு கின்றன. ஆண் தான் வளர்த்த பெண்ணை அடுத்தவருக்குக் கட்டித்தராமல் தானே மணந்துகொண்டார் என்று சொல்லப்படுவதால் பேராசையும் முறைகேடான குணநலனும் அவருடைய தன்னிலை உருவாக்கத்தில் பங்கு வகிக்கின்றன. தலித் இளைஞர்கள் குறித்து ‘நாடகக்காதல் செய்து பணம் பறிப்பவர்கள்’ ‘தலித் இளைஞர்கள் ஜீன்ஸ், கூலிங் கிளாஸ், டி-சர்ட் அணிந்து உயர்சாதிப் பெண்களை மயக்கி விடுகிறார்கள்’ என்றெல்லாம் பாமக தலைவர் ராமதாஸ் போன்றவர்கள் பரப்பிய கருத்துக்களை இங்கே யோசித்துப் பார்க்கலாம்.

கவிதைகள்
ப. தியாகு
நிலவை
குடைந்து செய்த கோப்பையோடு
நீ பரிமாறிய
நீர்ம இரவில்
போதாமை என்கிறேன்
சிறு கரண்டி துருத்திக்கொண்டிருக்கும்
கிண்ணத்தை
என் பக்கமாக நகர்த்துகிறாய்
கொஞ்சமும் நக்ஷத்திரங்களைச் சேர்...

கட்டுரை: இந்தி எதிர்ப்பில் இளையராஜா
ஸ்டாலின் ராஜாங்கம்
திடீரென மதிவாணன் சீரியஸாகப் பேசினார். அன்னக்கிளி (1976) பாடல்கள் வெளியானபோது ஏற்படுத்திய தாக்கங்களைச் சொல்லத் தொடங்கினார். மதிவாணன் பல்கலைத் தமிழ்ப்பேராசிரியர் மட்டுமல்ல, தமிழ் இலக்கணம் மற்றும் இலக் கியத்தில் பொருந்திய புலமையோடு பணியாற்றும் தமிழ்ப் பேராசிரியர் களுள் ஒருவர். தமிழை முறையாகப் பயின்றவர். கரந்தை கல்லூரியில் பணியாற்றிய பாவலரேறு ச. பால சுந்தரம் அவர்களின் மகன். எனவே அவரின் தமிழ்ப்படிப்புக்குக் குடும்ப ரீதியான தொடர்ச்சியுண்டு. அவர் திராவிட இயக்கச் சார்பாளர். “நாங்கள் அப்போது தீவிர தமிழ் உணர்வோடு இருந்தோம். இந்தி எதிர்ப்பு உணர்வு கொண்டவர்கள். ஆனால் பாடல்கள் கேட்பதென்றால் இந்திப் பாடல்கள்தாம். தஞ்சாவூரில் நாங்கள் இருந்த பகுதியில் என் வயதைச் சேர்ந்தவர்கள் வழக்கமாகக் கூடும் டீக்கடையில் இந்திப் பாடல்களே போடுவார்கள். நாங்கள் அவற்றின் ரசிகர்கள். திடீரென ஒருநாள் அலைபோல ‘அன்னக்கிளி ஒன்னத் தேடுதே’ என்ற பாடல் வந்தது. அன்னக்கிளி படம் வந்து ஒரு சில நாட்கள் ஓடிய பின் எடுத்துவிட்டார்கள். படம் அவ்வளவாக ஓடவில்லை. ஆனால் பாடல்கள் பிரபலமானதை ஒட்டி அடுத்த சில நாட்களிலேயே மீண்டும் அன்னக்கிளி படத்தைத் திரையிட் டார்கள். அதன்படி படம் நூறு நாட்களைத் தாண்டியது (இரண்டு திரையரங்குகளின் பெயரையும் சொன்னார்.) இப்படப்பாடல்கள் வந்த பிறகு ஒரே நாளில் இந்திப் பாடல்களை விட்டு, தமிழ்ப் பாடல்களைக் கேட்கும் பழக்கத்திற்கு மாறிப் போனோம். அந்த அளவிற்கு அப்பாடல்கள் மாற்றத்தைக் கொணர்ந்தன” என்றார். தமிழில் வழக்காறுபோல நிலைத்துவிட்ட ஒரு தகவலை அச்சூழலை நேரடியாகச் சந்தித்த ஒருவரின் சாட்சியமாகக் கேட்ட தருணம் அது.

கட்டுரை: 'தமிழ் மொழி வளர்த்தல்' ஓர் இலக்கியப் புலனாய்வுக் கட்டுரை
ஆ.இரா. வேங்கடாசலபதி
முதலாவதாக அவர் பரிந்து ரைத்த வழி, ‘நம் தேசத்துச் சிறுவர் களுக்குத் தமிழ் பாஷையில் உயர் தரக் கல்வி பயிற்றுவிக்கும்படி தகுந்த ஏற்பாடுகளுடன் தமிழ்ப் பள்ளிக்கூடங்கள் ஸ்தாபிப்பது.’ அன்றுள்ள நிலையில் ஆங்கிலமே தலைமையிடம் பெற்றிருக்க, மாணவன் ‘அதுவரைக்குந் தமிழில் வாசித்த இம்மியை அபக்கென்று வெளியே கக்கிவிட்டு’, எப்படியோ பரிந்துரை பெற்று ஓர் அரசாங்க அலுவலகத்தின் ‘ஏதாவது ஒரு மூலையில் முடங்கிக்கொண்டு வெள்ளைக் காகிதத்தில் இறகு ஓட்டும் விஷயத்தில் தன் சாமர்த் தியத்தையெல்லாம் செலுத்துகிறான். விளைவு, அதுவரை படித்த ஆங்கிலத் தினால் ஒரு பயனும் இல்லை. ‘தான் இங்கிலீஷில் அறிந்த அறிவை ஜனங்களுக்குத் தமிழிலெடுத் துரைத்து ஜனோபகாரம் செய்யலா மொன்றாலோ, அதற்கு அவன் தமிழென்ற பெருவழியில் நடமாடின தேயில்லை.’ இந்த நிலையில் படிப்பதற்குக் குழந்தைகள் இல்லையென்றால் தமிழாசிரியர்கள் என்ன செய்வார் கள்? ‘தமிழ்நாடு முழுவதும் தமிழ் பாஷையாகிய சுயபாஷையை விட்டு, பிற பாஷையும் கெட்டு, ஜனங்கள் அல்லோல கல்லோலமடைகிறார்கள்.’ தமிழ்ப் பள்ளிக்கூடங்கள் மூடப்படுகின்றன. இந்த நிலையில் ‘இதுவோ தேசாபிமானம்’ ‘இதுவோ பாஷாபிமானம்’ என்று அரற்றிய உரையாளர், ‘தமிழ்ப் பாடசாலை களை எங்கும் ஸ்தாபிப்பதையே’ தமிழை வளர்ப்பதற்கு முதல் வழியாக முன்வைத்தார்.

கட்டுரை: கவிதையின் புகலிடம்
எம். பௌசர்
“எல்லோரிடமும் கவிதை குடிகொண் டுள்ளது. பிரபஞ்சம் பற்றிய மனதின் விழிப்புணர்வே கவிதை. அது அனைத்தையும் அரவணைக்கிறது. எங்கும் நிறைந்த அச்சக்தி கடவுளைக் கண்டுகொள்ள முடியாததைப்போன்று தோன்றிடினும் அது சிந்தையைச் சதாகாலமும் இயக்குகிறது. வாழ்வின் ஆதாரங்களுக்கு இட்டுச் செல்வது கவிதை” என்பது தம்பிமுத்துவின் கவிதை தொடர்பான வாசகம். ஆர்வமூட்டக்கூடிய, மகிழ்ச்சியான ஒரு கலைஞன் தம்பிமுத்து என்கின்றனர் அவருடன் தொடர்புடைய எழுத்தாளர்கள். அவரது மறைவின் பின் 1989ம் ஆண்டு அவரது எழுத்தாள நண்பர் Jane Williams தொகுத்த தம்பிமுத்து பற்றிய நினைவுகளின் தொகுப்பான “Bridge Between Two Worlds” அவரது ஆளுமையைக் குறித்துரைப்பதுடன், ஆங்கிலக் கவிதைக்கு அவர் ஆற்றிய பங்களிப்புக்கும் சான்றாக இருக்கிறது. அவர் ஒரு குடியேறி; வெள்ளை இனத்தவரல்ல. ஆங்கிலத்தில் எழுதினாலும், அம் மொழியில் அளவற்ற புலமை கொண்டிருந்தபோதும், அவர் ஒரு புகலிட எழுத்தாளர் செயற்பாட்டாளர் என்பதே அவரது அடையாளமாக இருந்தது.

திரை: தீபன்: அறியப்படாத அகதி வெளி
ப்ரஸன்னா ராமஸ்வாமி
உண்மையில் ஓர் உறவுமுறையுமில்லாத ஈழஅகதிகளான ஆணுக்கும் பெண்ணுக்குமிடையில் மெல்ல முகிழ்க்கும் இயல்பான காமத்தை, கூடலை, கவித்துவமான துணுக்குக் காட்சிகளால், மிகச்சிறிய வசிப்பிடத்தின் ஒழுங்கைகளின் இடைவெளியினூடாக, பாத்திரங்களின் கண்களாலும் உடலாலும் காமிரா நிறப்படுத்துகிறது. கதைமாந்தர் அனைவரும் அகதிகள் என்றானபின் அடையாளங்களை வரையறுப்பதைவிட ‘வெளி’களை வெளிகளின் மோதலைப் படம் பரிசீலிக்கிறது. ‘பசுமைச்சரிவு’ என்னும் பொருள்படும் அந்தப் புறநகர்ப்பகுதி, வந்தேறிகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட முள்வேலித் தடுப்புக்குள்ளிருக்கும் ஒரு குடியிருப்புப் பகுதி. திறந்த விசாலமான வெட்டவெளிப் புல்தரைப் பகுதிவெளிக்குள் ஈழக்குடும்பம் வந்தடையும்போது பயன்படுத்தப்படும் ஷ்வீபீமீ ணீஸீரீறீமீ, வீட்டின் சாளரத்தினூடாக முள்கம்பிவேலி தாண்டி தூரத்தே போலீஸ் வண்டிகளின்மீது பதியும் தீபனின் பார்வையாக விரியும் ஷ்வீபீமீ ணீஸீரீறீமீ அந்தக் குடியிருப்பின் பொறுப்பாளனாகப் பங்கேற்கும் தீபன் தன் வேலையில் முனையும்போது அவனைக் கவனிக்கும் மற்றவர்களின் பார்வை என்று பல்வேறு விரிந்த காட்சிகள் இருந்தாலும், ஒளியமைப்பில், குவிதலில், பார்வையில், நுட்பமான வேறுபாடுகள். பேச்சுக்கும் காட்சிப்படுத்தலுக்கும் உள்ள சமன்பாட்டை இயக்குநர் நகர்த்தும் அதே அலைவரிசை துளியும் நஷ்டப்படாமல் ஒளிப்பதிவாளர்கூட நடப்பது பார்வையாளனைக் களத்தின் நடுவே நிறுத்துகிறது. பாத்திரங்களின் பெயர் தேர்வும் - தீபன், யாழினி, இளையாள் - நுட்பம் செறிந்ததுதான்.

நேர்காணல்: என் திட்டமும் கனவும் இலக்கியமே - ஷோபாசக்தி
இந்திய அமைதிப்படை இலங்கையில் காட்டாட்சி நடத்திய காலத்தில் எனது ஊரைவிட்டுக் கிளம்பினேன். அய்ந்து வருடங்களாக ஆசியா முழுவதும் அலைந்து 1993இல் பிரான்ஸ் வந்து சேர்ந்தேன். வந்த காலத்தில் இரண்டு வருடங்களில் திரும்பிவிடலாம், மூன்று வருடங்களில் ஊருக்குத் திரும்பிவிடலாம் என்ற எண்ணத்தில்தான் இருந்தேன். அதனால் பிரஞ்சுச் சமூகத்தோடு கலந்துகொள்ளவோ ஊடுருவவோ அக்கறையிருக்கவில்லை. ஊரில் பல சிரமங்களையும் தாங்கொண்ணாத வறுமையையும் அனுபவித்து உயிரைக் கையில்பிடித்தபடி பிரான்சுக்கு ஓடிவந்தபடியால் இங்கிருந்த சிரமங்கள் எனக்குச் சிரமமாகவே தெரியவில்லை என்பதுதான் உண்மை. கலாச்சாரமற்ற உதிரிமனிதனாக ரவுடிப்பயலாகத்தான் இந்த நாட்டுக்கு வந்தேன். சித்தன் போக்கு சிவன் போக்காய் 22 வருடங்கள் கடந்துவிட்டன.

நேர்காணல்: நிகழ்கின்ற ஒவ்வொரு கணத்தையும் நடிகை சேமிக்கிறாள் - காளீஸ்வரி
தீபா ராஜ்குமார் & செந்தூரன்
நாங்கள் மேடை நாடகக் கலைஞர்கள் தீவிரமாகத் தொடர்ச்சியாய் இயங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம். அங்கீகாரம் கிடைத்திருக் கிறதோ இல்லையோ, ‘நாடகம் நடிக்கிறாயா, அதுவெல்லம் ஒரு பொழப்பா’ எனக் கீழ்த்தரமான பார்வைகளாலும் கேலிகளாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறோம். பொதுமனோநிலை எனக் குறிப்பிடுகிற பெரும்பான்மையை நோக்கியே இந்தப் பதிலை முன்வைக்கிறேன். ஒரு ஆண், மேடைக் கலைஞராக இயங்குவதென்பது மிகக் கடிமானது. ஒரு ஆணாய் வீட்டுக்கு அவர்கள் உழைக்க வேண்டியிருக்கிறது. பெண்களைவிட அவர்களுக்கான சவால்கள் அதிகமானவை. ஒரு ஆணாக உத்தியோகம் பார்த்து பணம் கொண்டுவர வேண்டுமென குடும்பத் தார்கள் எதிர்பார்ப்பர். ஆனால், நாடகங்கள் மூலமான வருமானம் என்பது கேள்விக்குறி. நாடகங்கள் மூலம் வருமானம் ஈட்டமுடியாது. நாடகமென்பது பொழுதுபோக்காகச் செய்ய வேண்டியது என்பது பொது மனோநிலையில் இருக்கிற விஷயம். அப்படியிருக்கும்போது ஆண் நாடகக் கலைஞர்கள் சுதந்திரமாக இயங்கமுடியாத நிலை இங்கிருக்கிறது,. பெண் கலைஞர்களுக்கு இதேபோன்ற வேறு சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. எங்கு போகிறாய், இத்தனை மணிக்குமேல் எங்கிருந்து வருகிறாய் என்பது போன்ற சிறுமைப்படுத்தும் கேள்விகள். வெளியூர்களில் நாடகங்கள் செல்ல எல்லாக் குடும்பங்களும் அனுமதிப்பதில்லை. நாடகத்தைப் பார்க்கும் கோணமே தவறாகவுள்ள ஒரு சமூகத்தில் ஒரு பெண் எவ்வாறு தனித்து இயங்கமுடியும்?

கவிதைகள்
நபீல்
புழுக்கம் நிறையும் கழிவறைகளில்
போலியாக விடுகிறார்கள் மந்தை மந்தையாக
மேய்ச்சல் தேடி அலைகிறது
சிரிப்பில் பற்றி எரியும் குழந்தைகள்
புகையை விரித்துக்காட்டி விடுகிறார்கள்
எரிபொருள் திரவத்தின் தூரம் எதுவோ
அதுவரை பயணிக்கிறது

கொத்திக் கொத்திச் சிற்பி செதுக்கும்
மா மலையிலும் தன்னைத் தானே
அலங்கரிக்கிறது

கோப்பையில் நிரம்பிய தேநீர்
ஆவி பறக்கப் பல கதவுகள் திறக்கின்றன
அங்கேயும் புகை
கறிவேப்பிலைக் கருகலா
தாளித்த வாசனையா.

கதை: பலாமரம் நிற்கும் புதிய வீட்டிற்கு கிளம்பிக் கொண்டிருக்கிறான்
மீரான் மைதீன்
தீ, “வீடு மாறுறீங்களா சார்...” என்றபோது அவன்தலை யாட்டினான். தீ மவுனமாக நின்று பார்த்துக் கொண்டி ருந்தவள் பின்னர் மெதுவாகப் பேசினாள். “சாருக்கு நமஸ்காரம் உண்டு.... எனக்கு இந்த ஆம்புளையளே கண்ணுகொண்டு காணக்கூடாது... நாறப் பயலுவ, பொம் பளையல்லாம் கடவுள்னா... ஆம்புளையெல்லாம்... சாத் தானுவோ.... பிசாசுவோ... பண்ணியோ... ஆனா சாருட்ட ஒரு மதிப்புண்டு.... இதுக்கு முன்னால இந்த வீட்ல இருந்தவன்.... மொத நாளு ஏட்டி பொம்பளேன்னு விழிச் சான்... அஞ்சாறு அறுப்பு வச்சிக் கொடுத்தேன்... கோவந் தீரலே... மறுநாளு வெள்ளன முழிச்சி அவனுக்க வாசல் நடையில பேண்டு வச்சேன்.” தீ பேசிக்கொண்டிருந்தபோது அவன் வெலவெலத்துப் போனான். வெளிறிப் போயி ருந்த முகத்தை தீ’க்குக் காட்டாமல் திரும்பிக்கொண்டே ‘என்னுடைய நமஸ்காரம் எப்போதும் உங்களுக்குண்டு’ என்றவன் பொருட்களை மாற்றும் முஸ்திப்பில் வேகத்தை அதிகப்படுத்திக் கொண்டான். பொருட்களைத் தூக்கிக்கொண்டு வந்து சேர்ப்பது அவனுக்குப் பெரும் சிரமத்தைத் தந்து விட்டிருந்ததால் இனி இருப்பிட மாற்றத்தின்போது மாடி வீடுகளைத் தவிர்த்துவிடவே விரும்பினான். அவன் ஆசையாசையாக வாங்கிவைத்திருந்த சில பொருட்களையும் வாவுபலியில் வாங்கிய அழகான சில பூச்செடிகளையும் அவன் பண்ணையார் வீட்டில் வைத்தே ஒதுக்கிவிடுவதைத் தவிர வேறு எந்த மார்க்கமும் சரிப்படவில்லை. சில வற்றை தீ எடுத்துக்கொள்ள அவன் விட்டு வைத்திருந் தான். குப்பை கூளம் என தீ’யின் சேகரிப்பில் ஏராளமான பொருட்கள் அவள் குடிசையருகே குவிந்துகிடந்தன. அதுபற்றி தீ’யிடம் கேட்டபோது முதலில் எல்லாவற்றுக் கும் விலையுண்டு என்றாள். பிறகு அவன் முகத்தை உற்றுநோக்கிப் பார்த்துக்கொண்டே ஆம்பிளைகளைத் தவிர எல்லாவற்றுக்கும் விலையுண்டு என்றாள்.

பதிவு: சக்திக்கூத்து: காணக்கிடைத்த பேரனுபவம்
பிரளயன்
கடந்த சில ஆண்டுகளில் இது போன்ற பல படைப்புகளை ப்ரஸன்னா உருவாக்கியுள்ளாரெனினும் ‘சக்திக்கூத்து’ புதிய எல்லைகளைக் கண்ட படைப்பென்றே சொல்லலாம். ப்ரஸன்னா எப்போதுமே ஆகச்சிறந்த திறனுள்ள கலை ஞர்களோடுதான் தனது படைப்புச் செயற்பாடுகளை மேற்கொள்வார். இதிலும் அப்படித்தான். ரோகிணியும் ரேவதிகுமாரும் நெல்லை மணிகண்டனும் இதனைச் சாத்தியமாக்கியுள்ளனர். ஆகச்சிறந்த திறனுள்ளோரோடு பணியாற்றுகையில், தனது இலக்கை அடைவது மட்டு மன்றி நிகழ்வாக்கத்தின் அளிக்கையின் வலுவும் உறுதி செய்யப்பட்டுவிடுமெனினும் ஒரு நெறியாளுநருக்கு இச்சூழல் வேறுவிதமான நிர்ப்பந்தங்களையும் கட்டாயங்களையும் உண்டுபண்ணுகின்றது. கலைஞர்களது திறனுக்கேற்ற படைப்புச்சவால்களை அவர்கள் முன் நிறுத்தியாகவேண்டும். அவர்களது பசியைத் தூண்டவேண்டும்; பசிக்கேற்ற உணவையும் அளிக்கவேண்டும். இப்பணி எளிமையானதல்ல.

பாரதி நினைவு: 'நின்பால் அத் தமிழ் கொணர்ந்தேன்'
சை. பீர்முகம்மது
1910 முதல் 1915 வரை பாரதிக்கு ஏகப்பட்ட பணமுடை. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் இருந்த அளவு புதுச்சேரியில் பெரும் பணம் படைத்தவர்கள் இல்லை. பாரதியின் படைப்புகள் புதுச்சேரியைத் தாண்டிச்செல்ல வும் வழியில்லாமல் தடைப்பட்ட நேரமது. போதிய விளம்பரங்களும் சந்தாக்களும் இல்லாமல் பத்திரிகையும் பாரதி யும் தமிழும் நிலைதடுமாறிய காலமது. பாரதியின் பத்திரிகை முயற்சி களெல்லாம் முடங்கிவிட்ட அந்தக் காலக்கட்டத்தில்தான் பாரதியின் அற்புதக் கவிதைகள் வெள்ளமெனப் பெருக்கெடுத்து ஓடுகின்றன. பகவத் கீதையை இக்காலக்கட்டத்தில் தான் மொழிபெயர்த்தார். குயில் பாட்டு, கண்ணன் பாட்டு என்று விரிந்த அவரின் படைப்புகள் ‘பாஞ்சாலி சபதம்’ என்ற அதி அற்புத காவியமும் பிறந்தநேரம் இது எனலாம். நூல்களை எழுத முடிந்ததே தவிர அதை வெளியிடும் திட்டங்களுக்கு பாரதி பிறரை நம்பியே இருக்கவேண்டியிருந்தது. பாரதியாருக்கு நண்பர்கள் வழிவரும் மணியார்டர்கள் எல்லாம் தபாலாபீஸில் பறிமுதல் செய்யப்படுகின்றன. ‘பாஞ்சாலி சபதம்’ நூலைத் தனது சொந்தப் பணம் கொண்டு இக்காலக்கட்டத்தில் வெளியிடுகிறார். நூல் விற்பனையாகாமல் தேங்கிக் கிடக்கிறது.

புத்தகப் பகுதி: வேரற்றவர்களின் துயரம்
பங்கஜ் மிஸ்ரா
தமிழில்: அகிலன் எத்திராஜ்

வரலாற்றில் தாமதமாக வந்து சேரச் சபிக்கப்பட்ட வர்களும், ஆன்மிக ரீதியாகக் கைவிடப்பட்டவர்களும், அனுபவிக்கும் துயரத்தையும் சோகத்தையும் நினைவு கூர்ந்து போற்றி, அந்தத் துயர் கொண்டுவர இருக்கும் தீமையையும் இழப்பையும் முன் கூட்டியே உணர்ந்து தன் படைப்புகளில் வெளிப்படுத்துவது தன்பினாரின் சாதனையாகும். இந்தச் சாதனையின் இயல்பையும் பரப்பையும் உள்வாங்கிக்கொள்வதற்கு முன்பாக, மேற்கூறிய தப்பெண்ணங்கள் ஏற்படுத்தும் மனத்தடைகளுள் சிலவற்றையாவது நாம் தாண்டி வர முயல வேண்டும். இது சாத்தியமாக வேண்டும் என்றால், தங்களுக்குப் பரிச்சயமான எல்லைக்குறிகள், அடையாளங்கள் மற்றும் சுவடுகள் ஆகியவை சூறை யாடப்பட்டு அழிந்து போனதைக் கையாலாகாமல் பார்த்து நின்ற இந்த எழுத்தாளர்கள்பால், அவர்கள் அனுபவித்த உளஊறுகளின்பால், நமக்கு அனுதாபம் பிறக்க வேண்டும். அவர்களின் மகோன்னதத் தலைவர்களால் மாயாஜால வித்தையில் ஒரு புதிய உலகம் வரவழைக்கப்பட்டது. இந்த உலகம் எப்படி அவர்களுக்கு வலியும் வேதனையும் ஏற்படுத்தும் அர்த்தமற்ற ஒன்றாக, மரபின் ஆறுதல்கள் கிட்டாமல் ஆக்கப்பட்ட, பகட்டான நவீனத்துவ பிரமைகள் ஓங்கித் தோன்றும் ஓர் உலகமாக ஆகி விட்டது என்பதை நாம் உணர வேண்டும். தன்பினாருக்கு ஐரோப்பிய இலக்கியம், குறிப்பாக பாதலேர், ழீத், வலேரி ஆகியோரைப் பற்றிய பரிச்சயம் இருந்தது. இருப்பினும் மரபார்ந்த கலைத்திறன்கள் மற்றும் வாழ்வியல் முறை ஆகியவை மக்கிப்போவது கண்டு ஏற்படும் கடுந்துயர் இவருடைய படைப்புகள் அனைத்தையும் பேணுகின்றன. இதை பாமுக் குறிப்பிட்டு எழுதுகிறார். இந்தக் கடுந்துயர் இவர் படைப்புகளைப் பேணுகிறது எனும் புரிதல் மேற்குறிப்பிட்ட தடைகளைத் தாண்டி வர அவசியமாகிறது.

பத்தி: நிலவைச் சுட்டும் விரல் - ரொமாண்டிக் கவிதை
யுவன் சந்திரசேகர்
நகுலனின் கவிதை. முழுக்க முழுக்க மானசீகமான, கனவுக்கு நிகரான புலத்தில் செயல்படும் பசுவய்யாவின் கவிதைக்கு நேர்மாறாக, ‘தரையில் மட்டுமே நிகழ்வேன்’ என்ற பிடிவாதம் கொண்டது. முற்றிலும் நடைமுறை யான தேவைகளைப்பட்டியலிடுவது.

சுருதி
ஒரு கட்டு
வெற்றிலை
பாக்கு சுண்ணாம்பு
புகையிலை
வாய் கழுவ நீர்
ஃப்ளாஸ்க்
நிறைய ஐஸ்
ஒரு புட்டிப்
பிராந்தி
வத்திப்பெட்டி / ஸிகரெட்
சாம்பல் தட்டு
பேசுவதற்கு நீ
நண்பா
இந்தச் சாவிலும்
ஒரு சுகம் உண்டு.

நண்பனுடன் என்ன பேச விழைகிறார் என்பது குறிப்பிடப் படாமலே இருப்பதும், ‘சுகமான சாவு’ என்று எதனைச் சொல்கிறார் என்ற குழப்பம் எஞ்சுவதும் இந்தக் கவிதையை நகுலனின் கவிதை யாக ஆக்குகின்றன! பேச்சும் நேரடிப் பிரசன்னத்துடனான உரையாடல் தானா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

மதிப்புரை: தற்கொலையை வாசித்தல்
க. இந்திரசித்து
கவிதைகள் வாசகனை நோக்கி இயங்கவில்லை. வாசகன், படைப்பாளியின் படைப்பு மனநிலையை நோக்கிச் சென்ற பிறகுதான் கவிதையைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். விர்ஜினியா வுல்பின்(க்ஷிவீக்ஷீரீவீஸீவீணீ கீஷீஷீறீயீ) சிந்தனைத் தாக்கம் சில்வியா பிளாத்தின் கவிதைகளில் காணப்படுகிறது என்று மொழி பெயர்ப் பாளர் கீதா சுகுமாரன் குறிப்பிடுகின்றார் (ப.20) சில்வியா பிளாத் மரணத்தை நேசிக்கின்றார்; கொண் டாடுகின்றார்; மரணத்தைத் தெய்வீகமானதாக, உயர் வானதாக, புனிதமானதாகக் கருதுகின்றார். ‘விளிம்பு’ என்னும் கவிதையை எழுதி வைத்துவிட்டு, அதன் பிறகு தற்கொலை செய்துகொண்டார். அந்தநாள் பிப்ரவரி 11, 1961. ‘இருப்பிற்கும், இறப்பிற்கும் இடையே ஊச லாடும் சுயத்தின் போராட்டப் பதிவுகள்’ அவரின் கவிதைகள் என்கிறார் மொழிபெயர்ப்பாளர் (ப. 13). சில்வியா பிளாத்தின் மனப்பிறழ்வே அவரை மரணத்தை நேசிக்கும்படிச் செய்திருக்கலாம். முதலில் தற்கொலைக்கு முயன்றார்; பின்னர் காப்பாற்றப் பட்டார்; பிறகு மீண்டும் தற்கொலை செய்துகொண்டார். அவரின் உள்ளத்தில் உழன்று கொண்டிருந்த ஏதோ ஒரு நெருக்கடிதான் அவரைத் தற்கொலை எண்ணத்திற்கு இட்டுச் சென்றிருக்க வேண்டும்.

கடிதங்கள்
ஆகஸ்ட் மாத தலையங்கம் படித்தேன். இளவரசனின் இறப்பின் ஈரம் காய்வதற்குள், கோகுல்ராஜின் கொலை அரங்கேறி இருக்கிறது. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் சமூகநீதிக் கட்சிகளும் தலைவர்களும் இதுபற்றி இந்நாள் வரை வாயே திறக்கவில்லை. வாய் திறநது பேசினால் ஓட்டு போய்விடுமோ என்ற பயம். இந்தத் தொடை நடுங்கி அரசியல்வாதிகள் தமிழ்நாட்டிற்கு நன்மைகள் செய்வார்கள். சமூக நீதியை நிலைத்து நிற்க வைப்பார்கள் என்று எண்ணியிருக்கும் மக்களை நினைத்தால் ஒருபுறம் வேதனையும், மறுபுறம் கோபமும் எழவே செய்கின்றன. இக்கொலைகளைத் தற்கொலைகள் என்று பூச்சுப்பூச காவல்துறையும் துணை போகிறது என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை. சமீபகாலமாகத் தமிழகத்தில் சாதிக் கட்சிகள் பெருகி, மாநாடுகள் போட்டு, வெறுப்பை விதைத்து வருகின்றன. இந்தக் கொலைகளின் பின்னால் ஒரு ஆணோ பெண்ணோ மட்டும் சம்பந்தப்படவில்லை. இந்த சமுதாயமே சம்பந்தப்பட்டுள்ளது.

விவாதம்: வரலாற்றின் நேற்றும் இன்றும்
ஸ்டாலின் ராஜாங்கம்
அயோத்திதாசர் பெரும்பான்மையும் ஐரோப்பியச் சட்டகத்திலிருந்து விலகி உள்ளூர் அளவிலான தரவுகளிலிருந்து பண்பாட்டுப் பௌத்தத்தைப் பேசினார். அதேவேளையில் சமகால அரசியல் சார்ந்து நவீன தேசியவாதக் கண்ணோட்டத்தில் வளர்ச்சிபெற்ற பிராமணர்களையும் சாடிவந்தார். திராவிடனில் எழுதிய மூன்று தலித் அறிஞர்களும் அயோத்திதாசர் கருத்தியல் பள்ளியிலிருந்து வந்தவர்கள். ஆனால் அயோத்திதாசரிடமிருந்து அரசியல் கருத்துகள் மட்டுமே திராவிடனில் விஸ்தரிக்கப்பட்டது என்பதை நீலகண்டன் கட்டுரை வாசிக்கும் யாரும் உணரலாம். இந்த அறிஞர்கள் எழுதியிருப்பதில் அயோத்திதாசரிலிருந்து எடுத்து ‘எளிமைப்படுத்தப்பட்ட’ ஆடி மாத அம்மன் என்ற ஒரு பண்பாடு தொடர்பான கட்டுரையைத் தவிர மற்றவை அரசியல் கட்டுரைகள். அவர்களின் எழுத்துக்களில் புத்தர் தகவல்களாகக் கையாளப்பட்டதைத் தாண்டி சமயநடைமுறையாக அடையாளப்படுத்தப்படவில்லை. இதற்கு அவர்களேகூட ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். ஆனால் இதைவிடவும் நீதிக்கட்சியை உள்ளடக்கிய திராவிடக் கட்சிகளின் பரவலாக்க வீச்சிற்கு இணங்க வேண்டிய நிலைக்கு இவர்கள் தள்ளப்பட்டனர் என்பதே உண்மை. நீதிக்கட்சிக்கு தேவை அரசியல் ரீதியான பிராமண எதிர்ப்பு மட்டுமே. பிராமணியத்திற்கு மாற்றாக பேசப்பட்ட பௌத்தம் என்ற பண்பாட்டு அடையாளம் அவர்களுக்குத் தேவைப்படவில்லை. இவ்விடத்தில்தான் இம்முன்னோடிகளிடமிருந்து மாற்று மத நடைமுறையாக வளர்ந்திருக்கவேண்டிய பௌத்தம் விடைபெற்று அரசியல் மயப்பட்ட பௌத்த பேச்சுகள் செல்வாக்கு பெற்றன